tristabilis

tristabilis [LL tristari+-bilis], tristibilis, unpleasant, that causes sadness or distress; b (of outcome); c (of place). bonum ‥ quod patimur et malum quod patimur delectabile et ~abile dicitur Gros. 233; melancolice dispositionis est, quando tales de ~abili gaudent et rident, de re ‥ exultabili plangunt atque dolent Bart. Angl. IV 11; videmus quod homines ad presentiam rerum delectabilium, ut ciborum et potuum ‥ mutant suas voluntates, et similiter per presentiam ~ibilium Bacon Tert. sup. 4; patere videtur quod nullum delectabile ~abileve creatum potest necessitare voluntatem rationalem creatam Bradw. CD 464A; magis laudabilis [voluntas] quia plura mala vel passiones ~abiles vult pati pro Deo et magis culpabilis quia pauciora vult patienter tolerare adversa Ockham Qu. 175.  b 1341 visum est omnibus prefate retardacionis eventum ~ibilem a ‥ culpa ‥ archiepiscopi ‥ accidisse W. Guisb. Cont. 383 (= Foed. V 227).  c dicit Aristoteles quod loci ubi fit coitus non debent fieri pulcri nec valde ~ibiles, nec nimium delectabiles sed mediocres Bacon VIII 135.