tristificus
tristificus, making sad, saddening
tristĭfĭcus, a, um, adj. [tristis-facio],
- making sad, saddening: voces, Cic. poët. Div. 1, 7, 13 tyrannus, Prud. Cath. 4, 76: acetum acore, Macr. S. 7, 12, § 30.
trīstificus, a, um (tristis u. facio), I) sich schrecklich zeigend, schrecklich, voces, Cic. poët. de div. 1, 13: tyrannus, Prud. cath. 4, 76: lacus, ibid. 5, 93: vulnus, Anthol. Lat. 893, 73 R. – II) traurig od. finster machend, acetum acore tr., Macr. sat. 7, 12, 30: tr. latices, Prud. dittoch. 50.
omnia tristifico mutantur gaudia luctu
~o [gl.: ] ‥ tyrannogedrefendum
tristis componitur ‥ ~us
trīstĭfĭcus, a, um (tristis, facio), qui attriste : [poet.] Cic. Div. 1, 13 ; Prud. Cath. 4, 76.
trīstificus
adj.
- tristis+2 FAC-, making sad, saddening: voces, C.poët.