tristiculus
tristiculus, somewhat sorrowful, downcast
tristĭcŭlus, a, um, adj. dim. [tristis],
- somewhat sorrowful, rather sad: filiola, * Cic. Div. 1, 46, 103; M. Aur. ap. Front. Ep. 3, 17.
trīsticulus, a, um (Demin. v. tristis), etwas traurig, filiola, Cic. de div. 1, 103: nihilominus animus meus pavet et tristiculus est, M. Caes. b. Fronto epist. ad M. Caes. 3, 17 extr.
trīstĭcŭlus, a, um (tristis), qq. peu triste, sombre : Cic. Div. 1, 103 ; M. Aur. d. Fronto Ep. ad M. Cæs. 3, 17.
trīsticulus
adj.
dim.
- tristis, somewhat sorrowful, downcast: filiola.