tristimonia
tristĭmōnĭa, ae, f. [tristis],
- sadness, sorrowfulness, = tristitia (very rare): tristimoniā sollicitari, Auct. B. Afr. 10, 3: tristimoniam Ex animo deturbavit, Novat. ap. Fest. p. 372 M. (Com. Rel. v. 40 Rib.).—Collat. form tristĭmōnĭum, i, n.: esse in tristimonio, Petr. 63, 4.
trīstimōnia, ae, f. (tristis), die Traurigkeit, Nov. com. 102. Auct. b. Afr. 10, 3.
trīstĭmōnĭa, (16) æ, f. , c. tristimonium : B. Afr. 10, 3 ; Nov. Com. 102.