turicremus
turicremus, incense-burning, for burning incense
tūricremus, a, um: adj. (tūs and cremō), incense-burning, 4.453.
tūrĭcrĕmus (thūr-), a, um, adj. [tuscremo],
- incense-burning, for burning incense (poet.): arae, Lucr. 2, 353; Verg. A. 4, 453: foci, Ov. H. 2, 18: ignes, Luc. 9, 989.
tūricremus (thūricremus), a, um (tus u. cremo), von Weihrauch brennend, arae, Verg.: foci, Ov.
ave, templum summi regis / et latoris nove legis / altare thuricremum
tūrĭcrĕmus (14) (thūr-), a, um (tus, cremo), qui brûle de lʼencens : Lucr. 2, 353 ; Virg. En. 4, 453.
tūricremus (thūr-)
adj.
- tus+2 CAR-, incense-burning, for burning incense: arae, V.: foci, O.