verbigero
Could not find uerbigeratum in Logeion dictionaries.
uerbigeratum Adjective: neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of verbigero
verbĭgĕro, no perf., ātum, 1, v. n. [verbum-gero],
- to talk, chat, dispute: quoties inter nos verbigeratum sit, Ap. Apol. p. 321, 3.
verbigero, (āvī), ātum, āre (verbum u. gero), schwatzen, sich unterhalten, quam diu et quoties inter vos verbigeratum sit, Apul. apol. 73.
verbĭgĕrō, ātum, āre (verbum, gero), intr., se quereller, se disputer : Apul. Apol. 73.