verbero
verbero, to beat, strike, lash, knock
verbero2, one worthy of stripes, a scoundrel, rascal
- I Lit.: So. Sum obtusus pugnis pessume. Am. Quis te verberavit? Plaut. Am. 2, 1, 60 (610): pulsare verberareque homines, Cic. Verr. 2, 5, 54, § 142; so (with pulsare) id. ib. 2, 3, 26, § 66: civem Romanum, id. Rep. 2, 31, 54: matrem, id. Vatin. 5, 11; cf.: parentem, servum injuriā, id. Fin. 4, 27, 76: oculos virgis, id. Verr. 2, 5, 43, § 112: laterum costas ense, Ov. M. 4, 727; Mart. 7, 94, 6; Dig. 47, 10, 5 proöem.—Absol.: quo firme verberaturi insisterent, Suet. Calig. 26: caudā verberando excutere cibum, Plin. 32, 2, 5, § 12. —Prov.: noli verberare lapidem, ne perdas manum, Plaut. Curc. 1, 3, 41 (198).—
- b Transf., of inanimate things, to beat, strike, lash, knock, etc.: locum coaequato et paviculis verberato, Cato R. R. 91: tormentis Mutinam verberavit, Cic. Phil. 8, 7, 20: aquila aethera verberat alis, Verg. A. 11, 756: verberat ictibus auras, id. ib. 5, 377: fundā amnem, id. G. 1, 141; cf.: sidera (unda), id. A. 3, 423: agros nive (Juppiter), Stat. Th. 5, 390: undas (Aufidus), to lash, Luc. 2, 407; cf.: navem (Auster), Hor. Epod. 10, 3: puppim (Eurus), Val. Fl. 1, 639.—In a comic pun, Plaut. Am. 1, 1, 177 (329).—
- II Trop., to lash, chastise, plague, torment, harass with words: aliquem verbis, Plaut. Truc. 1, 2, 17 (111): ne me ut surdo verbera aures, id. Mil. 4, 1, 204 (1150): senatus convicio verberari, Cic. Pis. 26, 63; cf.: verberavi te cogitationis tacito duntaxat convicio, id. Fam. 16, 26, 1: orator in dicendo exercitatus hac ipsā exercitatione istos verberabit, id. de Or. 3, 21, 79: aures sermonibus, Tac. Agr. 41; Petr. 132.
- one worthy of stripes, a scoundrel, rascal: ain' tu vero verbero? Plaut. Am. 1, 1, 128 (280); Cic. Att. 14, 6, 1; Plaut. Am. 1, 1, 187 (339); id. Ps. 4, 7, 63 (1165); id. As. 2, 4, 10 (416); 2, 4, 78 (484); 3, 3, 79 (669); id. Capt. 3, 4, 19 (551) al.; Ter. Phorm. 684; 850.
hic ~o, -nis, i. ille qui alium verberat. Plautus in Amphitrione ‘~o, aut muttito, aut ego te ledam hoc scipione’ [cf. ]Plaut. Am. 519
~ones, verberatores
a beter, ~o, verberator, gladiator, baculator
- 1. slaan, treffen [Mutinam tormentis beschieten; ōs manibus; alqm ense; aethera alis]; verpletteren [vineas grandine];
- 2. met een roede slaan, geselen, afranselen;
- 3. (metaf.) tuchtigen, pijnlijk treffen [alcis aures sermonibus].
打。打棍。動鞭。言責。言辱。— aethera alis 打空而飛。— eum verbis vel convicio 言辱彼。— aures 聒耳。如雷貫耳。— lapidem 鞭石不動。徒言。
Suggest a Translation
See an image
- verber, to beat, strike, lash, knock: tormentis Mutinam: aquila aethera verberat alis, V.: sidera (unda), V.: navem (Auster), H.—To punish by striking, lash, scourge, whip, flog, beat, drub: homines: virgis oculos: laterum costas ense, O.—Fig., to attack, lash, chastise, plague, torment, harass: os tuum senatūs convicio verberari noluisti: sermonibus aures, Ta.
- verber, one worthy of stripes, a scoundrel, rascal: Eho, verbero!T.: fundum a verberone Curtilio possideri.
-
…vetat At aliae leges item condemnatis civibus non animam eripi, sed exsilium permitti iubent. An quia gravius est verberari quam necari Quid autem acerbum aut nimis grave est in homines tanti facinoris convictos Sin, quia levius est ,…
Sallust, Catilina
-
…primordia cerni, accipe praeterea quae corpora tute necessest confiteare esse in rebus nec posse videri. Principio venti vis verberat incita corpus ingentisque ruit navis et nubila differt, interdum rapido percurrens turbine campos arboribus magnis sternit montisque supremos silvifragis…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…populum tulit eam, quae centuriatis comitiis prima lata est, ne quis magistratus civem Romanum adversus provocationem necaret neve verberaret. Provocationem autem etiam a regibus fuisse declarant pontificii libri, significant nostri etiam augurales, itemque ab omni iudicio…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…dies nobis, consularibus dico, turpis inluxit iterum legatos quasi ille faceret indutias ante os oculosque legatorum tormentis Mutinam verberavit ; opus ostendebat munitionemque legatis ; ne punctum quidem temporis, cum legati adessent, oppugnatio respiravit. ad hunc…
Cicero, Philippicae
-
…haec ab istis esse conlecta Blesamius tyrannum Caesarem scriberet multorum enim capita civium viderat, multos iussu Caesaris vexatos, verberatos, necatos, multas adflictas et eversas domos, armatis militibus refertum forum quae semper in civili victoria sensimus ,…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
….. Scr. loco et mense incerto a. . QVINTVS TIRONI SV P. S. D. verberavi te cogitationis tacito dumtaxat convicio, quod fasciculus alter ad me iam sine tuis litteris perlatus est. non potes…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…cognosceret, Italia autem alumnum suum servitutis extremo summoque supplicio adfixum videret. facinus est vincire civem Romanum, scelus verberare, prope parricidium necare quid dicam in crucem tollere verbo satis digno tam nefaria res appellari nullo modo potest .…
Cicero, in Verrem
-
…nullo adversario iudicium capitis in se constitueretur. haec cum maxime loqueretur, sex lictores circumsistunt valentissimi et ad pulsandos verberandosque homines exercitatissimi, caedunt acerrime virgis ; denique proximus lictor, de quo iam saepe dixi, Sextius, converso…
Cicero, in Verrem
-
…commendati ageret videlicet causam arator ; nihil sibi frumenti ab Apronio relictum, bona sua etiam direpta, se pulsatum verberatumque diceret ; conferrent viri boni capita, de comissatione loquerentur inter se ac de mulierculis, si quas a praetore…
Cicero, in Verrem
-
…per iura libertatis et civitatis isto praetore pervaserit. videtis pendere alios ex arbore, pulsari alios, alios autem verberari, porro alios in publico custodiri, destitui alios in convivio, condemnari alios a medico et praecone praetoris ;…
Cicero, in Verrem