umbratice

umbratice [CL umbraticus+-e] 1 in a shadowy manner, surreptitiously, slyly, covertly. priorem ad domini episcopi graciam totis viribus stimulabant, ut sic suam nequiciam ad tempus ~e palliarent G. Durh. 49; rex Edwardus contra commune votum duos foverat Dispensatores Hugonem patrem et Hugonem filium, Thomas comes Lancastrie et alii multi regios viros adeo attenuarunt ut ejus assensu saltem ~e adjecto predictos Dispensatores exlegarent Knighton I 423. 2 in a pretended or merely apparent manner, in a manner giving rise to a semblance or empty appearance. illicita in eam que vel ~e sanctimonialis fuisset concupiscentia W. Malm. GP I 18 p. 27 (cf. Eul. Hist. III 18, Ciren. II 125); c1230 qui porcionem substancie sue cum filio prodigo et cum meretricibus dispendentes scolas ~e frequentant FormOx 348. 3 as a symbol or type, by symbolic representation or adumbration (esp. w. ref. to foreshadowing). praemonebat ‥ quod ‥ apparente rerum illarum quae tunc ~e signabantur veritate ac luce mox omnis illa umbratilis ‥ et imaginaria compositio typorum esset penitus auferenda Bede Luke 583C; scematizare, figurare, ~e loqui Osb. Glouc. Deriv. 567; hujus inmensi gaudii futuri celebrare festivitatem recolit nunc ecclesia ~e per Paschalis festi sollemnitatem Hon. Spec. Eccl. 939C; legis censura constringimur inimicum diligere, non ~e nec simulatorie, sed opere et veritate P. Blois Opusc. 937C; Deus loquens patribus in prophetis, obscure quidem et imbratice Medit. Farne f. 24r; non ‥ ~e, non figurative, sed substantive corpus Christi erat Netter DAF II f. 43vb B.