umbratiliter
umbrātiliter, Adv. (umbratilis), a) im Schattenrisse, leichthin, Sidon. epist. 2, 10, 4. – b) mit vorbildlichen (vorbedeutenden) Zeichen, Augustin. epist. 187, 39. – c) durch den leeren Schein, durch Scheinweisheit, seducere (herführen), Augustin. epist. 149, 25.
qui dominum regem non ~er sed veraciter diligebant
istis susurrantibus regem non in effectu fore regem sed ~er
[Hebrei ] quasi ludentes pupis et fictis rebus, referant ~er quod homines aliquando verius essent facturi
umbrātĭlĭtĕr, adv., en esquissant [fig.] : Sid. Ep. 2, 10 || par des signes figurés, symboliques : Aug. Ep. 187, 39 || par une apparence vaine : Aug. Ep. 149, 25.