umbro
umbrō, āvī, ātus, 1, a.: to shade, 6.772; (pass.), to be thrown into shadow; to be darkened, grow dark, 3.508. (umbra)
umbro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [umbra], to shade, shadow, overshadow, overspread, cover; to make or cast a shade (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic.).
- I Lit.: (quercus) Umbrabat coma summi fastigia montis, Sil. 5, 488: colles, Stat. S. 4, 2, 36: montes oleā, i. e. to plant, Sil. 14, 24: carchedonios purpureos, Plin. 37, 7, 25, § 95 (dub.; al. obumbrante): matrem (i. e. tellurem) rosarum floribus, Lucr. 2, 629.—
- II Transf.: tempora quercu, Verg. A. 6, 772: frontem umbrante capillo, Sil. 1, 403: dux umbratus rosis, Claud. B. Gild. 444; id. VI. Cons. Hon. 164.—In a Greek construction: umbratus tempora ramis, Stat. Th. 6, 554: umbratus genas, i. e. covered with a beard, id. S. 3, 4, 79: umbrata tempora galero, Val. Fl. 4, 137: umbrantur somno pupulae, are shaded, i. e. covered, Varr. ap. Non. 172, 4: telis diem, to darken, Claud. in Ruf. 2, 122.—Absol.: omnes paene virgae, ne umbrent, abraduntur, cast a shade, Col. 5, 7, 2.
umbro, āvī, ātum, āre (umbra), I) intr. Schatten geben, Colum.: umbrante tecto, Plin. – II) tr. beschatten, 1) eig.: quercus umbrabat montis fastigia, Sil. – 2) übtr., beschatten, bedecken, matrem (die Mutter Erde) rosarum floribus, Lucr.: umbrata tempora quercu, Verg.: montes oleā, Sil.: umbratus genas, die W. vom Barthaar beschattet, Stat.: non umbrantur so nno pupulae, Varro sat. Men. 427.
1 umbrō, (14) āvī, ātum, āre (umbra), tr., ¶ 1 donner de lʼombre à, couvrir dʼombre, ombrager : Sil. 5, 488 || montes oleā Sil. 14, 24, couvrir les monts de lʼombre des oliviers ; umbrata civili tempora quercu Virg. En. 6, 772, les tempes ombragées du chêne civique, de la couronne civique en feuilles de chêne ; [poét.] umbratus tempora ramis Stat. Th. 6, 554, sʼétant ombragé les tempes de feuillage ¶ 2 [abst ] faire de lʼombre : Col. Rust. 5, 7, 2.