unctulus
unctŭlus, a, um, adj. dim. [unctus, from ungo], besmeared, anointed.
- I Adj.: circumtonsi et terti atque unctuli, Varr. ap. Non. 179, 8.—*
- II Subst.: unctŭlum, i, n., a little ointment, Ap. Met. 3, 22, 11.
ūnctulus, a, um (Demin. v. unctus), etwas gesalbt, Varro Catus XX. p. 250 Riese (b. Non. 179, 8). – subst., ūnctulum, ī, n., etwas Salbe, Apul. met. 3, 22.
ūnctŭlus, a, um (unctus), légèrement parfumé : Varr. d. Non. 179, 8.