undanter
undanter, adv., v. undo fin.
undanter, Adv. (undo) = undatim, Apul. met. 2, 16. Mart. Cap. 2. § 138.
cruor ‥ putridus ‥ a vulnere brachii ‥ ~er erupit
~er, i. affluenter adverbium
undanter, habundanter, affatim
undantĕr, adv. (undo), en ondoyant : Apul. M. 2, 16 || par torrents [fig.] : Capel. 2, 138.