unimodus
ūnĭmŏdus, a, um, adj. [unus-modus].
- of one fashion or sort, simple (post-class.): compages, Prud. Psych. 768: virtus, Ap. Dogm. Plat. 2, 15.
ūnimodus, a, um (unus und modus), nur von einer Art, Prud. psych. 768. Apul. de Plat. 2, 5.
unus componitur ‥ ~us
ordinamus ‥ quod ‥ sit ad recipiendum et eciam liberandum ~a et equalis, videlicet communis domini regis Edwardi bladi mensura
ūnĭmŏdus, a, um (unus, modus), qui est dʼune seule manière, uniforme : Prud. Psych. 768.