unistirpis
ūnistirpis, e. adj. [unus-stirps],
- having only one stem or trunk, Plin. 16, 30, 54, § 125.
ūnistirpis, e (unus u. stirps), einstämmig, von Bäumen, Plin. 16, 125.
ūnistirpis, e (unus, stirps), qui nʼa quʼun tronc, quʼune tige : Plin. 16, 125.
ūnistirpis, e, agg.: (t. bot.), con un solo fusto Plin.