About

Menu

unire

1 unire [CL] 1 (trans.) to unite (also w. dat.). b to attach, join on. non est ‥ haec caro alicujus de vulgo hominis, non justi et sanctificati hominis, sed potius cui ipse unitus, id est, incarnatus est Dei et hominis Lanfr. Corp. & Sang. 429A; cum divinitati nostra per carnem unitur natura Osb. Clar. Anna f. 56v; o Cistercium ‥ linguarum apud te diversitates †innuit [l. univit] unius vite professio P. Blois Ep. 96. 303A; est enim vita corporis et anime unitorum actus primus ad vegetationem primum Alf. Angl. Cor 16; qui naturam hominis / uniens divine / fit per mortis terminum / terminus ruine S. Langton BVM 2. 46; vis nutritiva in spoliatione forme nutrimenti dat ejus materie formam novam similem forme rei nutriende et unit illam rei nutriende J. Blund An. 48; natura unit adhuc magis distantia, scilicet spiritum et limum Fishacre Sent. Prol. 95; pulcrum in te fecit reuma, / cum univit verbo pneuma, / dupplicem substantiam Walt. Wimb. Virgo 31; mixtio est miscibilium unitorum alteratio T. Sutton Gen. & Corrupt. 111.  b indicat ‥ quia his qui de gentibus ad fidem venerant ‥ tunc per gratiam fidei populo sunt ejus uniti [ed. PL: adunati] Bede Ep. Cath. 51C; Herculianus ‥ capite amputato martyrizatur; cujus caput post mortem ejus corpori unitum invenitur M. Par. Maj. I 242 (= Flor. Hist. I 270); dupliciter potest dici pausatio: una que dicitur distincta a modis supradictis, et sic absolvitur ab eisdem; altera dicitur unita, que ab eisdem non absolvitur, et sic continuat modum ante ipsam et post ipsam Mens. & Disc. (Anon. IV) 58; aliquod corpus ‥ adheret centro mediante terra cui unitur sed mobiliter et non firmiter Duns Ord. II 113; latomus lapides unire potest lapidibus cum cemento Fortescue NLN II 9. 2 (esp. eccl.) to merge (institutions, property, or rights). episcopatuum ‥ quidam alias translati ‥ quidam alteris uniti W. Malm. GP I 7; 1226 quod bene placet ei quod ‥ uniantur ipse due ecclesie Cl II 146a; 1227 episcopatus Clochornensis, cujus episcopus in Armacanum archiepiscopum postulatur, eidem archiepiscopatui uniatur Pat 166; 1315 jura omniaque alia bona ordini hospitalis sancti Johannis Jerusalamie concessit applicanda et unienda Year Bk. XVII (Selden Soc. XLI) 77; universam terram et Anglie regionem ‥ suo imperio totaliter subjugando univit Plusc. VI 15; ecclesia fuisset appropriata et unita eidem monasterio Croyl. Cont. C 577. 3 to bring or gather together (people, group, or sim.), assemble. c1251 ibi uniti fuerunt septem homines pedites et unus homo eques et unus garcio SelPlForest 96; 1279 per quod unita fuit communitas ‥ que dicit communiter quod ‥ Rec. Leic. I 180. 4 to gather (up), collect. c1250 ter juvabit ad fenum uniendum et levandum Cart. Rams. I 469; 1260 invenire ij boves de die ‥ ad fenum et bladum domini uniendum quousque totum esset unitum Cust. Glast. 190; 1384 fenum inde levarunt et in tassis facere consueverunt; et cum fenum inde unitum fuisset ‥ PlRCP 495 r. 489; divicias multas univit et arcius illas / servabat, set nunc dissipat alter opes Gower VC VII 801. 5 to bring together or unite in concord, friendship, or sim.. necesse est ut per caritatem semper uniti atque constricti, ut numquam interrupti per discordiam inveniamur Bede Cant. 1233C; affectio tamen efficacior est eo quod ad naturam familiarius accedit, ipsique unitur anime quicquid affectionis federe copulatur J. Sal. Pol. 503C; 1202 si copula carnis efficit ut sint ‘duo in carne una’, quanto fortius duos unit amoris compago et unitas spiritus in vinculo pacis? P. Blois Ep. 132. 391D; scripsit Papa Alexander Johanni presbytero ‥ epistolam eleganter ut unirentur, effecti per omnia concordes in fide catholica Flor. Hist. II 93. 6 (p. ppl. as adj.): a united. b single, or f. l. a de quanto regnum temporale est unicius et in vero dominio seculari copiosius, de tanto est forcius Wycl. Ver. III 238.  b per unitam [? l. unicam] ‥ cappam saphirei sive azurei coloris intelligi poterit unitas et stabilitas fidei Christiane. per duas cappas ‥ Elmh. Cant. 100. 7 (in gl.). unio, -is i. congregare, adunare, colligere Osb. Glouc. Deriv. 624; unuo, asembler (Garl. Unus) Teaching Latin II 170.
2 unire v. vivere

Saved

Recent