urbanicianus
urbānĭcĭānus, a, um, adj. [urbanus]; in milit. lang.,
- garrisoned in the city (of Rome): milites, Dig. 4, 6, 35, § 4; Spart. Carac. 4; id. Get. 6 (called urbanae cohor tes, Dig. 25, 1, 8, § 9).
urbāniciānus, a, um (urbanus), zu den Städtischen gehörig, in der Stadt (zu Rom) in Garnison stehend, Garnison-, milites, Spart. Carac. 4, 6 u. Anton. Get. 6, 4. Paul. dig. 4, 6, 35. § 4 (urbanae cohortes gen. bei Modestin. dig. 25, 1, 8. § 9).