urbicapus
urbĭcăpus, i, m. [urbs-capio],
- a city taker, taker of cities: urbicape, occisor regum, Plaut. Mil. 4, 2, 64 (1054).
urbicapus, ī, m. (urbs u. capio), der Städteeroberer, Plaut. mil. 1055. Coripp. Ioann. 1, 100.
urbĭcăpŭs, ī, m. (urbs, capio), preneur de villes : Pl. Mil. 1055.