usurpator
ūsurpātor, ōris, m. [usurpo, II. B. 2.],
- one who uses or takes possession unlawfully, a usurper of a thing (late Lat.): indebitae potestatis, Amm.26, 7, 12: tanti nominis, Symm. Or. ap. Val. 1, 22.—
- II In gen., one who accomplishes: ardui operis, Jul. Sev. Syn. praef. 1.
ūsūrpātor, ōris, m. (usurpo), der Anmaßer, der Usurpator, indebitae potestatis, Amm. 26, 7, 12.
libertatem suam sponsa Christi asseverat ne illam tirannus ambitioso ~ori prostituat
castrum nobile quod Radulfi dicitur ‥ nequissimorum proditione improvisus ~or intravit
principes ecclesiasticarum possessionum ~ores
principatus Wallie illicitos ~ores seu invasores
pseudo-archiepiscopus et ~or intollerabilis
consequeretur oporteri dicere sanctum Edwardum se solio regali injecisse, et tanquam regni intrusorem et ~orem injuste super Anglicos regnasse
sector, ~or
ūsurpātŏr, ōris, m. (usurpo), celui qui usurpe [qqch.], usurpateur : Amm. 26, 7, 12.