usurpatrix
ūsurpātrix, īcis, f. [usurpator],
- she that assumes or takes to herself without right (late Lat.): innocentiae (arrogantia), Salv. Gub. Dei, 3, 12.
ūsūrpātrīx, trīcis, f. (Femin. zu usurpator), die Anmaßerin, Usurpatorin, Salv. de gub. dei 4, 12, 56.
orant ‥ ne ~ici parti occasionem relinquat mentiendi in se
ūsurpātrīx, īcis, adj. f. , qui usurpe [qqch.], qui sʼarroge injustement : Salv. Gub. 4, 12, 56.