usurpo
usurpo, to seize for use, grasp for enjoyment, seize upon, take into use, make use of, use, employ, adopt, apply, practise, exercise, enjoy
- I In gen.: inter novam rem verbum usurpabo vetus, Plaut. Cist. 2, 1, 29 (231): nomen tantum virtutis usurpas: quid ipsa valeat, ignoras, Cic. Par. 2, 17: at quam crebro usurpat Et consul, et Antonius! id. Phil. 2, 28, 70; cf.: praeclare est hoc usurpatum a doctissimis, id. Par. 5, 1, 33: peregrinae condicionis homines vetuit usurpare Romana nomina, duntaxat gentilicia, Suet. Claud. 25: o barathrum! ubi nunc es? ut ego te usurpem lubens! I would occupy thee (cast myself into thee), Plaut. Bacch. 1, 2, 41 (149): hoc genus poenae saepe in improbos cives hac in re publicā esse usurpatum recordatur, Cic. Cat. 4, 4, 7: conclusio, quā credo usuros veteres illos fuisse, si jam nota atque usurpata res esset, id. Or. 51, 169: id nunc jure imperii nostri quotannis usurpatum, id. Verr. 2, 5, 20, § 51; consolationes, a sapientissimis viris usurpatae, id. Fam. 5, 16, 3: paucas tribus ad usurpandam libertatem vocare, id. Agr. 2, 7, 17: officium, quod semper usurpavi, id. Lael. 2, 8: quis est, qui C. Fabricii, M'. Curii non cum caritate aliquā benevolentiae memoriam usurpet? who does not cherish the memory of, id. ib. 8, 28: nec patrum nec avorum memoriā quemquam id jus usurpasse, Liv. 27, 8, 9: solita munia, Tac. H. 4, 49 fin.: modo comitatem et temperantiam, saepius violentiam ac libidines usurpans, id. A. 11, 16: otium post labores, id. ib. 14, 55: nec puduit has vestis usurpare etiam viros, Plin. 11, 23, 27, § 78: sibi quisque dominorum usurpat servitutem, Dig. 8, 6, 6, § 1.—With de: sed de hoc post erit usurpandum, cum de poëtis dicemus, Varr. L. L. 6, § 52 Müll.—Impers.: usurpatum est, it is usual, customary; with a foll. ut, Dig. 50, 13, 1, § 6: quod in quibusdam provinciis usurpatur, Co. 2, 2, 22.—
- II In partic.
- A Aliquid oculis, auribus, etc., to take possession or cognizance of, i. e. to perceive, observe, etc., through the senses (ante-class.): nec calidos aestus tuimur, nec frigora quimus Usurpare oculis, Lucr. 1, 301: advenio ex Seleuciā, Macedoniā atque Arabiā, Quas ego neque oculis neque pedibus umquam usurpavi meis, I have never seen nor set foot in, Plaut. Trin. 4, 2, 4 (846): aliquid sensibus, Lucr. 4, 975: unde meae usurpant aures sonitum? Plaut. Cas. 3, 5, 9 (629).—
- B In jurid. lang., to get possession of, to acquire, obtain a thing: amissam possessionem ex jure civili surculo defringendo, Cic. de Or. 3, 28, 110: nec interest is qui usurpaverit (possessionem) dominus sit, necne, Dig. 41, 3, 5: mercatores, qui de fundis fiscalibus mercari consuerunt, nullam immunitatem solvendi publici vectigalis usurpare possunt, ib. 39, 4, 9, § 8.—Abscl.: Mucium dicere solitum, lege non isse usurpatum mulierem, quae, cum Kal. Jan. apud virum matrimonii causā esse coepisset, a. d. IIII. Kal. Jan. sequentis usurpatum isset; non enim posse impleri trinoctium, quod abesse a viro usurpandi causa ex XII. tabulis deberet, because, unless absent from him at least three full days of the year, she became subject to him as his wife by prescription, Gell. 3, 2, 12 sq. Weiss (Herz. legi: non esse usurpatam mulierem); cf. Macr. S. 1, 3, 9; Serv. ad Verg. G. 1, 31; Gai Inst. 1, 111; Gell. 18, 6, 8 sq.—
- 2 To assume or appropriate unlawfully, to usurp (not ante-Aug.): civitatem Romanam usurpantes securi percussit, Suet. Claud. 25: dominium totius loci, Cod. Just. 8, 10, 8: cognomina, Plin. 35, 10, 36, § 71: illicitum collegium, Dig. 47, 22, 2: cujus jus tyranni quaque usurparunt, Liv. 34, 32, 2: alienam possessionem, id. 33, 40, 5: possessionem Armeniae, Tac. A. 14, 26.—
- C To make use of or be acquainted with under any name, i. e. to name or call, to speak of habitually, adopt, assume in words or speech (cf. nuncupo): Jovem atque Junonem, reliquos, quos fratres inter se agnatosque usurpari atque appellari videmus, Cic. Univ. 11: soleo saepe ante oculos ponere idque libenter crebris usurpare sermonibus, omnis posse, etc., id. Marcell. 2, 5: Graecum verbum usurpavi, id. Phil. 1, 1, 1: admonet saepe usurpatae Dionysi tyranni vocis, quā, etc., Liv. 24, 22, 8: saepe eum usurpasse vocem, multo miserius seni exilium esse, id. 2, 40, 11: tabulata instituenda sunt: hoc enim nomine usurpant agricolae ramos truncosque prominentes, Col. 5, 6, 11: C. Laelius, is, qui Sapiens usurpatur, Cic. Off. 2, 11, 40; Vulg. Deut. 5, 11: cum hoc decere ... quod semper usurpamus in omnibus dictis et factis ..cum hoc, inquam, decere dicimus, speak of, insist on, Cic. Or. 22, 73.
- 1. benutten, gebruiken, aanwenden, in praktijk brengen [libertatem];
- 2. opeisen, aanspraak maken op, doen gelden [ius; nomen civitatis zijn recht als burger];
- 3. (a) (rechtmatig) in bezit nemen, verwerven [gloriam aliam; caelestes honores; hereditatem aanvaarden; amissam possessionem]; (b) (wederrechtelijk) zich toe-eigenen, zich aanmatigen [alienam possessionem; civitatem Romanam; imperium; titulum regis];
- 4. (woorden) gebruiken, in de mond nemen [nomen virtutis; Graecum verbum; alqd crebris sermonibus];
- 5. vermelden; noemen (ook m. dubb. acc.) [alqm sapientem];
- 6. (pre- en postklass.) gewaarworden, waarnemen, bemerken; ➤ aures usurpant sonitum.
常用。霸占。擅用。起名。呼其名。得。入年。— id crebris sermonibus 言中常提此事。— oculis 看見。— sonitum 聽聲音。— otium 安逸。— civitatem 自當縉紳。— memoriam ejus 提起此人。— eum 指其名。Urbem illam neque pedibus neque oculis unquam usurpavi 未走未見其城。Usurpatum est 已成風俗。
Suggest a Translation
See an image
- usus+RAP-, to seize for use, grasp for enjoyment, seize upon, take into use, make use of, use, employ, adopt, apply, practise, exercise, enjoy. hoc genus poenae saepe in improbos civīs esse usurpatum recordatur: ex tanto intervallo rem desuetam, L.: consolationes a sapientissimis viris usurpatae: ex usurpatā libertate in servitutem adserendi, i. e. after experience of liberty, L.: Curi cum caritate aliquā benevolā memoriam usurpare, cherish the memory of: ius, exercise, L.—In law, to seize, become seized, take possession, acquire, obtain: surculo defringendo, i. e. by breaking off a twig(as a symbol of ownership). —To seize wrongfully, usurp, trespass on: cuius ius tyranni quoque usurparunt, appropriated, L.: usurpandae alienae possessionis causā, L.—In language, to name, call, speak of, talk of, adopt, assume: Graecum verbum: admonet saepe usurpatae Dionysi vocis, quā, etc., L.: Laelius, is, qui Sapiens usurpatur: quae (via) antea silebatur, eadem nunc crebro usurpatur, is on everybody's tongue.
-
…, quae nos materiem et genitalia corpora rebus reddunda in ratione vocare et semina rerum appellare suemus et haec eadem usurpare corpora prima, quod ex illis sunt omnia primis. Humana ante oculos foede cum vita iaceret in terris oppressa…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…Tum porro varios rerum sentimus odores nec tamen ad naris venientis cernimus umquam nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus usurpare oculis nec voces cernere suemus ; quae tamen omnia corporea constare necessest natura, quoniam sensus inpellere possunt ; tangere…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…quodam modo diligamus. quis est qui C. Fabrici, M. Curi non cum caritate aliqua benevola memoriam usurpet, quos numquam viderit quis autem est qui Tarquinium Superbum, qui Sp. Cassium, Sp. Maelium non…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…nunc eiusdem Appiae nomen quantas tragoedias excitat quae cruentata antea caede honesti atque innocentis viri silebatur, eadem nunc crebro usurpatur, postea quam latronis et parricidae sanguine imbuta est. sed quid ego illa commemoro comprehensus est in templo Castoris…
Cicero, pro Milone
-
…a virtute, susceptione prima, non perfectione recta sunt iudicanda. Bonum autem, quod in hoc sermone totiens usurpatum est, id etiam definitione explicatur. sed eorum definitiones paulum oppido inter se differunt et tamen eodem spectant .…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…modo virum sed etiam fortissimum virum sensit et sentiet. est istuc quidem nomen aetatis, sed ab eo minime usurpandum qui suam amentiam puero praebet ad gloriam. qui omnia nomini debes. debet vero solvitque praeclare. si enim…
Cicero, Philippicae
-
…in mentem tuam ipse eamque omni cogitatione pertractans percontare ipse te perpetuisne malis voluptatibus perfruens in ea, quam saepe usurpabas, tranquillitate degere omnem aetatem sine dolore, adsumpto etiam illo, quod vos quidem adiungere soletis, sed fieri…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…mentem, populum Romanum universum privare suffragiis, paucas tribus non certa condicione iuris, sed sortis beneficio fortuito ad usurpandam libertatem vocare. item, inquit, eodemqve modo, capite altero, vt comitiis pontificis maximi. ne hoc…
Cicero, de Lege Agraria
-
…potest vetvsta occvltaqve. nego ulla verba Lentulum, gravem oratorem ac disertum, saepius, cum te accusaret, usurpasse quam haec quae nunc ex Etruscis libris in te conversa atque interpretata dicuntur. etenim quod sacrificium tam vetustum est…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…loco numeroque ducimini. quid vero illa Segestanorum non solum litteris tradita neque commemorata verbis, sed multis officiis illorum usurpata et comprobata cognatio quos tandem fructus huiusce necessitudinis in istius imperio tulit nempe hoc iure fuit, iudices, ut…
Cicero, in Verrem