vastatorius
vastātōrĭus, a, um, adj. [vasto],
- wasting, ravaging, devastating (late Lat.): manus hostium, Amm.18, 6, 9: globus, id. 19, 9, 7.
vāstātōrius, a, um (vastator), verheerend, verwüstend, Amm. 18, 6, 9: 19, 9, 7; 27, 2, 2.
‘cum carbonibus desolatoriis’ [], id est ~iis Psalm. cxix 4
vasto, -as ‥ inde vastator, -oris, unde ~ius, -a, -um
vāstātōrĭus, a, um (vastator), qui dévaste, qui ravage : Amm. 18, 6, 9 ; 19, 9, 7.