verbatim
verbātim, Adv. (verbum), wörtlich, s. Funck in Wölfflins Archiv 7, 492.
legite distincte et aperte atque ~im, sed et syllabatim ac sensatim
reprobat illud capitulum ~im(
tout le record ~im
Item quod dicti consules et consiliarii tenebuntur omnia præ et infra scripta Verbatim tenere, servare et adimplere, sine infractione et detractione aliquali, prout superius scribuntur et specificantur.