verbenarius
verbēnārĭus, ii, m. [verbenae],
- one who bears the sacred boughs; of the fetiales, Plin. 22, 2, 3, § 5.
verbēnārius, iī, m., der Fetialis, der die verbenae trug (s. verbēna), Varro de vit. pop. Rom. II. fr. 14 (bei Non. 528, 18 falsch verbenatus). Plin. 22, 5.
verbēnārius, ĭī, m. (verbena), celui qui porte un rameau sacré : Plin. 22, 5.
VERBENARIUS
VERBENA´RIUS[FETIALIS. ]