verberator
verbĕrātor, ōris, m. [verbero],
- a beater, flogger, Prud. στεφ. 9, 38.
verberātor, ōris, m. (verbero, āre), der Prügler, Schläger, Prud. perist. 9, 38.
verberones, ~ores
de ~oribus, vulneratoribus, contumeliosibus, et paci rebellis
T. de A. ‥ verb' et maletract' R. de N. et est communis verb' etc.
A. S. ‥ captus ad respondendum domino regi quare in W. le S. insultum fecit ‥ et ipsum ‥ verberavit, vulneravit, et male tractavit ‥ unde coram prefatis justiciariis indictatus est, et quod est communis ~or et perturbator pacis
hujusmodi clericorum ‥ captores, detentores, carceri mancipatores, compulsores, ~ores, vulneratores, occisores(
a beter, verbero, ~or, gladiator, baculator
verbĕrātŏr, ōris, m. , celui qui fouette : Prud. Perist. 9, 38.