About
Menu

verberamen

verberamen [CL verberare+-men], flogging, beating, thrashing. b (without impl. of violence) hit, strike (of thing made to come into contact w. another). verbero, -as verbum activum, inde ‥ hoc ~en, -nis Osb. Glouc. Deriv. 611; 1429 idem defendens ‥ verberavit j suem, per quod ~en perdidit septem porcellos DL CourtR 126/1872 m. 6; a betynge, verber, verberacio, verberamen, verberans CathA.  b vitalis ‥ spiritus nec ex spiramine vel afflatus ~ine vel sensibili perceptione sive etiam pulvinaria mollitie, quam sepius adhibita, aliquomodo dinosci potuerat R. Cold. Cuthb. 63.

Saved

Recent