versute
versute, cunningly, craftily, slyly
versūtē, adv., v. versutus fin.
versūtē (vorsute), Adv. m. Superl. (versutus), verschlagen, schlau, Plaut. Pseud. 1018 G. (vors.). Cic. Brut. 35 u.a. – Superl. versutissime, Augustin. de trinit. 15, 20.
letiferas vero scrobibus versute latentes / decipulas sensit Vuinfridus presul, eisdem / perditus insidiis
antiquis baronibus ‥ ~e pepercit pro amore patris sui
tanquam Protheus alter, tam varie ~eque se transferre et transformare curavit
~e multum filius ille jam declaravit titulum suum, dum se dixerit per medium matris, sed non ut heredem ejus, postulare regnum avi sui
versūtē (versutus), en homme qui sait se retourner, avec finesse, avec adresse : [en parl. des finesses dʼun avocat] Cic. Br. 35 || -tissime Aug. Trin. 15, 20.
versūtē
adv.
- versutus, cunningly, craftily, slyly: dicere.