versutia
versūtĭa, ae, f. [versutus],
- cunning, slyness, craftiness, subtlety, ingenuity (very rare; cf.: dolus, astutia); sing. (late Lat.), Ap. Apol. p. 307, 41; p. 325, 25.—Plur., Liv. 42, 47, 7.
versūtia, ae, f. (versutus), die Verschlagenheit, Schlauheit, Liv. 42, 47, 7 (wo Plur.) u. Spät.: Ggstz. simplicitas, Min. Fel. 16, 2. Ambros. de off. 3, 6, 37.
cum heretici saporem mundanae philosophiae, cum suavitatem rhetoricae, cum ~am dialecticae artis instituunt
tenax ille temptator in famulum Dei nefandis ~ae suae fraudibus insanivit
dolositas, ~a, fraudulentia
~a, prudentia
vultus sui serenitate animique ~am mentitus specie tenus illum amantissime suscepit
nec ‥ prudentia est ista sed ~a, quia non virtus sed vicium deceptioni accommodum
dolosas hereticorum ~as quibus fructiferas fidelium mentes corrumpere nituntur
~as, †gesweorpotnessa [l. ]gesweorpornessa
dux et acerrimus bellator ~as metuebat et excubitores ‥ disposuerat
illa [gens ] viribus nititur, hec ~is
talis ‥ mulier profunda est fovea, tum propter ~as deceptionum, tum propter profunditatem fetoris
versūtĭa, æ, f. (versutus), ruse, fourberie, malice, artifice : Liv. 42, 47, 7.