versutus
versutus, adroit, dexterous, shrewd, clever, ingenious
versūtus (vors-), a, um, adj. [a lengthened form of versus, from verto; cf. astutus init.].
- In a good sense, adroit, dexterous, versatile; shrewd, clever, ingenious (class.; syn. callidus): homo versutus et callidus (versutos eos appello, quorum celeriter mens versatur), Cic. N. D. 3, 10, 25: quod (genus acuminis) erat in reprehendendis verbis versutum et sollers, id. Brut. 67, 236: animus acutus atque versutus, id. de Or. 2, 20, 84: versutissimum et patientissimum Lacedaemonium Lysandrum accepimus, id. Off. 1, 30, 109: adulescens docte vorsutus fuit, Plaut. Stich. 4, 1, 55 (559).—
- II In a bad sense, cunning, crafty, wily, sly, deceitful (freq. and class.; syn. vafer): vorsutior es quam rota figularis, Plaut. Ep. 3, 2, 35 (371): non esse servus pejor hoc quisquam potest, Nec magis versutus, id. As. 1, 1, 106 (121); cf. id. Ps. 4, 8, 6 (1243): hoc est hominis versuti, obscuri, astuti, fallacis, malitiosi, callidi, veteratoris, vafri, Cic. de Or. 3, 13, 57; cf. id. ib. 2, 3, 10: acutus, versutus, veterator, id. Fin. 2, 16, 53; 2, 17, 54: Corinna, Ov. Am. 2, 19, 9: propago, id. M. 11, 312 al.— Sup., Vell. 2, 118, 1.—With gen.: versutus ingenii, Plin. 7, 12, 10, § 56.—Adv.: ver-sūtē, cunningly, craftily, slyly, Cic. Or. 7, 22; id. Brut. 9, 35.—Sup., Aug Trin. 15, 20.
versūtus (vorsūtus), a, um (verto, s. Prisc. part. XII vers. Aen. 3, 81. p. 477, 30 K.), was sich leicht herumdreht, drehbar, gewandt, I) eig., nur in dem Gleichnis vorsutior es quam rota figularis, Plaut. Epid. 371. – II) bildl., von schnellen Einfällen, um sich aus Verlegenheiten zu helfen usw., verschlagen, schlau, istig, gewandt, a) im guten Sinne, v. Pers., Cic. u.a.: acutus atque v. animus, Cic.: versutissimus Lysander, Cic. – b) im üblen Sinne, servus, Plaut.: homo, Cic.: hoc si versutius videbitur, Cic.: illi in summa feritate versutissimi, Vell. – m. Genet. partit., versutus ingenii mango, Plin. 7, 56. – m. Abl., sum versuta dolis (v. vulpes), Anthol. Lat. 286, 18.
reprehensibilis ‥ est homo impatiens, sed multo ‥ odiosior Deo est ~us, tametsi apud homines melior aestimetur; ille enim palam omnibus suam ostendit stultitiam, iste autem cum sit corde perversus saepe simplicitatem simulat
homo versutus, †leti [l. ]lytig mon
ibi conquiesceret omnis ~a tergiversatio
~us Hamo ‥ arma Britannica cepit et quasi Britannus contra suos pugnabat
cum deberem disponere sermones meos in judicio ad observantiam equitatis, sermo meus ~i viri prestigio subornatus erat in calumniam et subversionem justitie
hostis antiqui ~a malitia quos in ‥ humili ‥ statu positos pervertere non prevalet
hi nempe qui fallere parati sunt ‥ nunc arguti dicuntur, nunc astuti, interdum vocantur et ~i, eo quod circa mala et illicita eorum versantur ingenia
hic erat serpens ipse ~us ambicionis veneno educatus
versūtus, (12) a, um (verto), qui sait se retourner, fécond en expédients, à lʼesprit souple, agile : Cic. Nat. 3, 25, v. callidus ; in capiendo adversario versutus Cic. Br. 178, habile à prendre lʼadversaire au dépourvu ; versutissimus Cic. Off. 1, 109 ; versutior Pl. Epid. 371 || astucieux, artificieux : Cic. de Or. 3, 57 ; Fin. 2, 53 || [en parl. de choses] adroit, astucieux : Cic. Off. 1, 108 ; Br. 236.
- 1. (Plaut.) wendbaar;
- 2. (metaf.) sluw, listig, slim [animus; servus].
Perversus,
Perversor.
versūtus (vors-) adj.with comp.and sup.
- VERT-, adroit, dexterous, shrewd, clever, ingenious: versutos eos appello, quorum celeriter mens versatur: animus: versutissimus Lysander.— Cunning, crafty, wily, sly, deceitful: homo: acutus, versutus, veterator: propago, O.