versura
versura, a conversion, funding, borrowing to pay a debt
versūra (vors-), ae, f. [verto], a turning round, twirling about, rotating.
- I Lit.: foliorum, Varr. R. R. 1, 46: ejus loci (coxendicum), id. L. L. 7, § 67 Müll.—
- II Transf.
- A The turning-place, turn at the end of a furrow, Col. 2, 2, 28; Pall. 2, 3, 1.—
- B In archit., a turn, corner, angle of a wall, Vitr. 3, 1; 5, 6 fin.; 5, 12; or in a water conduit, Vitr.id. 8, 7.—
- C (Qs. a changing of one's creditor.) The borrowing of money to pay a debt (the class. signif. of the word); and hence, in gen., a borrowing, loan: versuram facere mutuam pecuniam sumere ex eo dictum est, quod initio qui mutuabantur ab aliis, non ut domum ferrent, sed ut aliis solverent, velut verterent creditorem, Fest. p. 379 Müll.: eos homines versuram a Carpinatio fecisse, qui pecunias Verri dedissent, Cic. Verr. 2, 2, 76, § 186: sine mutuatione et sine versurā dissolvere, id. Tusc. 1, 42, 100: Salaminii cum Romae versuram facere vellent, non poterant, id. Att. 5, 21, 12; 15, 20, 4; id. Font. 5, 11; id. Fl. 20, 48: cum versuram facere publice necesse esset, Nep. Att. 2, 4; 9, 5.—Trop., Sen. Ep. 19, 9; id. Ben. 5, 8, 3: vereor, ne illud, quod tecum permutavi, versurā mihi solvendum sit, is to be paid by a new loan, Cic. Att. 5, 15, 2: versurā factā solvere, id. ib. 5, 1, 2: non modo versurā, verum etiam venditione, si ita res coget, nos vindicabis, id. ib. 16, 2, 2: versura vetita, Tac. A. 6, 16.—Prov.: in eodem luto haesitas, vorsurā solves, you pay by borrowing, i. e. you get out of one difficulty by getting into another, Ter. Phorm. 780; Lact. 2, 8, 24.
versūra (vorsūra), ae, f. (verto), das Drehen, Wenden, I) eig. u. meton.: A) eig.: foliorum, Varro: ab huius loci versura, Varro LL. – B) meton.: 1) als t.t. des Landbaues, der Ort (das Ende), wo der Pflügende umwendet, die Pflugwende, Colum. 2, 2, 28. Pallad. 2, 3 in. Mar. Victorin. 56, 2 K. – 2) als t.t. der Baukunst, die Ecke, und zwar sowohl die äußere scharfe Fläche als auch der innere Winkel, in versura porticus, Vitr.: itinera versurarum, Seiteneingänge (des Theaters), Vitr.: versurae procurrentes, die Seitenwände der Bühne, die Seitenszenen, Vitr. – II) bildl., gleichs. die Veränderung, das Wechseln des Gläubigers, die zur Abzahlung einer Schuld zu höheren Zinsen von neuem aufgenommene Anleihe, im weiteren Sinne übh. = Anleihe, Borg, versuram facere, eine Anleihe machen, Cic. u. Nep.: versurā solvere od. dissolvere, eine Schuld mit einer Anleihe bezahlen, Cic. – übtr., versuram facere ab Epicuro, entlehnen, entnehmen, Sen.: domi versura fit, von jmd., der sich selbst dient od. eine Wohltat erweist, Sen. – Sprichw., vorsurā solvere, ein kleines Übel durch ein anderes weit größeres heben, aus dem Regen in die Traufe kommen, Ter. Phorm. 780. Lact. 2, 8, 24.
non propter ~am erecti fibri sed flexuram indirecti cornu vocatur strepsiceros
versūra (13) (vors-), æ, f. (verto), ¶ 1 action de se tourner : Varro R. 1, 46 || extrémité du sillon [où les bœufs tournent] : Col. Rust. 2, 2, 28 || encoignure, retour dʼun angle rentrant : Vitr. Arch. 3, 1 ; 5, 6 ¶ 2 [fig.] action de faire passer une dette sur un autre créancier, dʼemprunter à un pour payer un autre : mutuatio et versura Cic. Tusc. 1, 100, emprunt et transfèrement de dettes (changement de créancier) || [dʼoù] emprunt : versuram facere Cic. Fl. 48, emprunter [ab aliquo Cic. Verr. 2, 2, 186, à qqn] ; versura solvere Ter. Phorm. 780, sʼacquitter en sʼendettant, aller de mal en pis.
- 1. het draaien;
- 2. (meton.) hoek; keerpunt, draaipunt; ➤ venire ad -am;
- 3. lening; amortisatielening (om een andere lening af te lossen); ➤ -am facere een lening afsluiten; -ā (dis)solvere een schuld met een lening betalen, (sprw., Ter.) het ene gat met het andere dichten, van de regen in de drup komen.
versura , ae. f.
轉。撚。回之處。房隅。耕之槽。取利錢之銀。Versuram facere 借貨以還帳。Versura vel versuram solvere 解此難招彼難。
Suggest a Translation
See an image
轉。撚。回之處。房隅。耕之槽。取利錢之銀。Versuram facere 借貨以還帳。Versura vel versuram solvere 解此難招彼難。
Suggest a Translation
See an image
versūra (vors-) ae, f
- VERT-, a conversion, funding, borrowing to pay a debt: versuram a Carpinatio fecisse: vereor, ne illud, quod tecum permutavi, versurā mihi solvendum sit, is to be paid by a new loan.—Prov.: in eodem luto haesitas, versurā solves, will pay by borrowing, i. e. keep increasing your difficulties, T.—A borrowing, loan: sine versurā dissolvere: versuram facere publice, N.
VERSURA
VERSU´RA[FENUS]
Versūra
See fenus.