vicinalis
vicinalis, of the neighborhood, neighboring
vīcīnālis, e, adj. [vicinus],
- neighboring, near: usus, Liv. 21, 26, 8: bella, Just. 41, 1, 3: via, a road over the fields used in common, a village-path, Dig. 43, 8, 2; 43, 7, 3; Front. Aquaed. 126; Sen. Ben. 5, 24, 9.
vīcīnālis, e (vicinus), nachbarlich, ad vicinalem usum, zum Gebrauche der Nachbarn, Liv. 21, 26, 8: bella, Kr. mit den Nachbarn, Iustin.: via, gemeinschaftlicher Feldweg Kommunalweg, Sen. u.a.: so auch compitum, Varro fr.
cum dileccione ~i et filiali
altum justiciatum in castro de Usar, pertinenciis, et ~i ipsius
omnimodam justiciam ‥ in castro, vico, ac tota ~i de Usar
vīcīnālis, (16) e (vicinus), de voisinage, voisin : Liv. 21, 26, 8 || vicinal : Sen. Ben. 5, 24, 3.
vīcīnālis e, adj.
- vicinus, of the neighborhood, neighboring: usus, L.