vilesco
vīlesco, lŭi, 3 v. inch. n. [vilis],
- to become worthless, bad, vile (late Lat.): quamvis clarus homo vilescit in turbā, Hier. Ep. 66, 7; Sid. Ep. 7, 9; Paul. Nol. Carm. 22, 56; Aug. Tract. in Joan. 24, 1.
vīlēsco (vīlīsco), vīluī, ere (vilis), gering-, wertlos werden, Avien. phaen. 318. Veget. mil. 3, 26. p. 122, 10 L 2. (wo viliscunt) u. Eccl.
vīlēscō, lŭī, ĕre (vilis), intr., devenir bon marché, diminuer de valeur : Hier. Ep. 66, 7 ; Sid. Ep. 7, 9.