vilicatus
vīlĭcātus, ūs, m. [1. vilico, I.],
- a stewardship (late Lat.), Aug. Qu. Evang. 2, 45.
in vilico hoc quem dominus eiciebat de ~u et laudavit eum quod in futurum sibi prospexerit [cf. ], non omnia debemus ad imitandum sumereLuc. xvi 1–8
a baylyrick , villicatus, -us