visito
visito, to go to see, visit
vīsĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [viso].
- To see (ante- and post-class.): quia te non visitavi, Plaut. Pers. 1, 1, 20 (20): aliquem, id. Curc. 2, 3, 64 (343); id. Ep. 4, 1, 12 (537); 4, 1, 24 (549): ignotā facie, quae non visitata sit, id. Trin. 3, 3, 37 (765) Ritschl N. cr.: immanis forma visitata, Ap. Met. 4, 18, 30; signa, visible, Vitr. 9, 4; Flor. 9 init.—
- II To go to see, to visit any one (rare but class.): cum visitasset hominem Carneades, Cic. Fin. 5, 31, 94: aliquem, Suet. Claud. 35; id. Tib. 11; id. Ner. 34; Hier. Ep. 7, 1.—
- III To punish (eccl. Lat.), Vulg. Psa. 88, 33; id. Jer. 14, 10; id. Lev. 18, 25.—Also neutr.: super his, Vulg. Jer. 9, 9.—
- IV To send, judicially, super vos malitiam, Vulg. Jer. 23, 2.
vīsito, āvī, ātum, āre (Intens. v. viso), I) oft sehen, alqm, Plaut.: visitata signa, sichtbare, Vitr. – II) besichtigen, coram se inspici et visitari virginem, Ambros. epist. 5, 21. – dah. nach jmd. sehen, jmd. besuchen, alqm, Cic.: aegrum, Suet.: alqm vespere, Augustin.
vīsĭtō, (13) āvī, ātum, āre (fréq. de viso ), tr., ¶ 1 voir souvent, aliquem, qqn : Pl. Curc. 343, etc. ¶ 2 visiter, venir voir qqn : Cic. Fin. 5, 94 ; Suet. Claud. 35, etc. ¶ 3 inspecter : Ambr. Ep. 5, 21 || éprouver, affliger : Vulg. Jer. 14, 10 ; Eccl.
- 1. vaak zien of bezichtigen;
- 2. bezoeken, opzoeken [aegrum].
vīsitō āvī, —, āre, freq.
- viso, to go to see, visit: hominem.