vitulare

vitulare [CL vitulus+-are] 1 to give birth to (calf). c1230 pro quolibet vitulo ~ato ante festum sancti Johannis Baptiste (Cust. Quarley) Doc. Bec 58; si habeat aliquem bovic[u]lum sibi ~atum, poterit eum vendere ‥ antequam eum jungat Cust. Glast. 83; 12‥ item, quod non permittatur quod aliquis vendat equum masculum vel bovem sibi ~atum sine licentia Cart. Glouc. III 218; cum vitulus taurinus ~etur, primo mense non ablectetur Fleta 166; 1315 nec possunt equum masculinum vel bovem qui eis pululatus vel ~atus fuerit vendere sine licencia prioris Year Bk. XVII (Selden Soc. XLI) 162; 1368 de firma viij vaccarum ~ancium hoc anno nichil quia vacce remisse sunt in mariscum ‥ statim post vitulacionem MinAc Wistow 76. 2 to deliver (cow) of calf, (in quot. p. ppl. as adj.) that has calved. 1275 bedellus ‥ cepit vaccam ‥ de novo ~atam et eam fugavit ubi voluit Hund. II 307a; 1291 pro decima vacce ~ate solvant duos denarios et obolum; pro non ~ata, lac tunc faciente, unum denarium et obolum Conc. II 178; et vitulis aduct' [l. adjunctis] vaccis ~atis talis anni FormMan 15.