vitularius Save DMLBS Du Cange 1 vitularius v. victualarius 2 vitularius [CL vitulus+-arius], (in gl.). ~ius, vitulorum custos Osb. Glouc. Deriv. 627. VITULARIUS, Qui vitulorum curam habet. Gloss. Ælfrici : Vitularius, cealfahus. Ad verbum, Domus vitulorum.