vituperabilis
vituperabilis, blameworthy, blamable, censurable
vĭtŭpĕrābĭlis, e, adj. [1. vitupero],
- blameworthy, blamable, censurable (very rare, but class.): quod vituperabile est per se ipsum, id eo ipso vitium nominatum puto, Cic. Fin. 3, 12. 40: consulatus, id. Leg. 3, 10, 23 Moser N. cr.
vituperābilis, e (vitupero, āre), tadelnswert, Cic. de fin. 3, 40.
deprecans ut si quid in eo tu ~e deprehenderis statim mihi corrigendum insinues
ut malum nomen ~emque famam post se quis derelinquat
discerne mihi bene, quid ibi monstret naturam laudabilem et quid faciat personam ~em
cum ex vita laudabili non possit doctrina ~is oriri
si ergo concupiscentia est in nobis ab origine, est in nobis a natura, et ita non erit in nobis ~is et per consequens nec culpabilis
quia plures et majores delectaciones fugit est magis laudabilis, et magis ~is quia pauciores et parvas non fugit sed adquiescit
vĭtŭpĕrābĭlis, e (vitupero), blâmable, répréhensible : Cic. Fin. 3, 40.
vituperābilis e, adj.
- vitupero, blameworthy, blamable, censurable: per se ipsum.