vituperabiliter
vĭtŭpĕrābĭlĭter, adv. [vituperabilis],
- blamably: tractare aliquid, Cassiod. Var. 6, 11.
vituperābiliter, Adv. (vituperabilis), auf tadelnswerte Weise, Augustin. de doctr. Chr. 4, 24, 54. Cassiod. var. 6, 11, 1.
in paupertate et miseria leto tenus ~er vitam duxit
sicut illi quoniam ~er non perseveravit scientia sua est ad contumeliam, ita isti quoniam laudabiliter perseveravit scientia sua est ad gloriam
ne ‥ quod absit, parta laudabiliter ~er collabantur
cui vix ~erque viventi
seisinas nostras in multis locis ~er infringendo(
homo potest laudabiliter et ~er operari, et per consequens potest mereri et demereri
vĭtŭpĕrābĭlĭtĕr, adv., dʼune manière défectueuse (blâmable) : Aug. Doctr. Chr. 4, 24, 54.