volup
volup, agreeably, delightfully, satisfactorily
vŏlŭp (incorrectly vŏlŭpē in some edd.; cf. Opusc. Phil. 2, p. 450 sqq. Ritschl), adv. [shortened for volupis; Gr. ἐλπίς; cf. voluptas],
- agreeably, delightfully, satisfactorily, to one's satisfaction, etc. (opp. aegre; ante-class.): si illis aegre est mihi quod volup est, Plaut. Mil. 3, 1, 152 (747): si quid clam uxorem suo animo fecit volup, id. As. grex, 1 (942): scio, ut tibi ex me sit volup, id. Men. 4, 3, 3 (677); id. Most. 1, 2, 74 (157): gaudeo et volup est mihi, id. Am. 3, 3, 3 (958): volup est (like aegre est), id. Poen. 5, 5, 47 (1326); id. Mil. 2, 3, 6 (277); 4, 5, 12 (1211); id. Poen. 5, 4, 20 (1193); id. Rud. 4, 1, 1 (892); 4, 4, 132 (1176); id. Stich. 4, 1, 2 (506); id. Truc. 4, 1, 6 (704); Ter. Phorm. 610 Don.; id. Hec. 857.
volup, Adv. (apokopiert aus der urspr. Form volupe, v. 2. volo), vergnüglich, wonniglich (Ggstz. aegre), quocum multa volup ac gaudia clamque palamque, Enn.: clam uxorem suo animo fecit volup, Plaut.: numquam numero matri faciemus volup, Poëta vet. bei Fest.: utique verbo vetere faceres animo volup? Fronto: volupest mihi, es ist mir ein Vergnügen, angenehm, Plaut.: venire salvum volupest, Ter.: bene factum et volupest, Ter.: ut tibi sit volup, Plaut.: victitabat volup, Plaut.: quā malum volup? Fronto: tu umquam volup? Fronto. – arch. volop, Naev. com. 12. – ➳ Nach Ritschl Opusc. 2, 450 sqq. (dem Brix Plaut. mil. 277 nachspricht) soll die ursprüngliche Form volupe nicht nachweisbar sein; dagegen behauptet Bücheler Grundr. S. 5 (Aufl. 2. S. 11), es müsse volupest überall in volupe est aufgelöst werden; und so steht Prud. perist. 9, 41. Augustin. epist. 3, 5. Mart. Cap. 9. § 888 u. 900: quam volupe (sc. est) auribus, Sidon. epist. 2, 2, 14.
vŏlŭp, adv. (velle, cf. ἐλπίς, ἔολπα), dʼune manière conforme aux désirs, agréablement : facite vostro animo volup Pl. Cas. 784, agissez à votre guise dʼune manière qui vous soit agréable, donnez-vous du bon temps à votre aise, cf. Pl. As. 942 ; te volup est convenisse Pl. Mil. 277, cʼest un plaisir de te rencontrer, cf. Ter. Phorm. 610 ; gaudeo et volup est mihi, si Pl. Pœn. 1326, je me réjouis et cʼest un bonheur pour moi, si ; cf. Ter. Hec. 857.
➳ mss donnent qqf. volupe.
volup
adv.
- for * volupe; 1 VOL-, agreeably, delightfully, satisfactorily: Venire salvom volup est, T.: bene factum et volupest, T.