voluntas

voluntas, will, free-will, wish, choice, desire, inclination

ex voluntate Sullae omnia se facturum esse promisit
he promised that he would do all things according to the wish of Sulla voluntas erga Caesarem
good will toward Caesar

vŏluntas, ātis, f. [1. volo], will, freewill, wish, choice, desire, inclination.

I Lit.
- A In gen.: simul objecta species cujuspiam est, quod bonum videatur, ad id adipiscendum impellit ipsa natura: id cum constanter prudenterque fit, ejusmodi appetitionem Stoici βούλησιν appellant, nos appellamus voluntatem: eam illi putant in solo esse sapiente, quam sic definiunt: Voluntas est, quae quid cum ratione desiderat: quae autem adversus rationem incitata est vehementius, ea libido est vel cupiditas effrenata, quae in omnibus stultis invenitur, Cic. Tusc. 4, 6, 12; id. Rep. 1, 2, 3: talis est quaeque res publica, qualis ejus aut natura aut voluntas, qui illam regit, id. ib. 1, 31, 47: judicium voluntasque multitudinis, id. ib. 1, 45, 69: mentem voluntatemque suscipere, id. Cat. 3, 9, 22: quid esset suae voluntatis ostendere, Caes. B. C. 3, 109: has patitur poenas peccandi sola voluntas, Juv. 13, 208: sit pro ratione voluntas, id. 6, 223.—Plur.: ut ejus semper voluntatibus non modo cives assenserint, etc., Cic. Imp. Pomp. 16, 48.—
- - 2 Adverbial phrases.
  - - a Suā (alicujus) voluntate, or simply voluntate, of one's own will, of one's own accord, willingly, voluntarily (cf.: sponte, ultro), Ter. Phorm. 785: ut verum esset, suā voluntate sapientem descendere, etc., Cic. Rep. 1, 6, 11: suā voluntate, nullā vi coactus, id. Fin. 2, 20, 65: dictus filius tuos vostrā voluntate, Ter. Heaut. 1025: tu coactus es tuā voluntate, id. And. 657: istuc, quod expetis, meā voluntate concedam, Cic. Div. in Caecil. 9, 27: reditus in patriam voluntate omnium concedi videretur, id. Fam. 13, 5, 2.—Alone: nisi voluntate ibis, rapiam te domum, Plaut. Mil. 2, 5, 40 (450): quod jus vos cogit, id voluntate impetret, Ter. Ad. 490: aequius erat id voluntate fieri, Cic. Off. 1, 9, 28: aliae civitates voluntate in ditionem venerunt, Liv. 29, 38, 1.—
    - b Ad voluntatem, de, ex voluntate, according to the will, with the consent, at the desire of any one: ad voluntatem loqui, at the will of another, Cic. Quint. 30, 93; id. Par. 5, 2, 39: vultus et sermo ad aliorum sensum et voluntatem commutandus, Q. Cic. Petit. Cons. 11, 42: vix tamen sibi de meā voluntate concessum est, id. Att. 4, 2, 4: illud accidit praeter optatum meum, sed valde ex voluntate, id. Pis. 20, 46: ex Caesaris voluntate, id. Fam. 13, 29, 7; cf.: praeter legem et sui voluntatem patris studeat, etc., Ter. And. 880.—
- B In partic.
- - 1 Disposition towards a person or thing, good or bad: erratis, si senatum probare ea ... putatis, populum autem esse in aliā voluntate, Cic. Agr. 1, 9, 27: offensā in eum militum voluntate, Nep. Dion, 8, 3: celans, quā voluntate esset in regem, id. Dat. 5, 5: legati, qui de ejus voluntate explorarent, id. Hann. 2, 2.—And with bona: neque bonae voluntatis ullum signum erga nos tyranni habemus, Liv. 38, 14, 7: quid nunc mihi prodest bona voluntas, Sen. Ben. 4, 21, 6; 5, 3, 2; 5, 4, 1; id. Ep. 81, 8: non nudum cum bonā voluntate, sed cum facultatibus accedere ad patriae auxilium, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 2. —
  - 2 More freq. voluntas alone = bona voluntas, good-will, favor, affection (syn. benignitas): voluntas erga Caesarem, Cic. Q. Fr. 3, 1, 6, § 20; Caes. B. C. 2, 17: summa in se (with summum studium), id. B. G. 1, 19: mutua, Cic. Fam. 5, 2, 1: aliena a te, id. Lig. 2, 6: voluntas vestra si ad poëtam accesserit, Ter. Phorm. 29: singularis voluntas Campanae vicinitatis, Cic. Rab. Perd. 3, 8: mansisset eadem voluntas in eorum posteris, etc., id. Rep. 1, 41, 64. —
  - 3 A last will, testament: defensio testamentorum ac voluntatis mortuorum, Cic. de Or. 1, 57, 242; Plin. Ep. 2, 16, 2; 4, 10, 3; 5, 7, 2; Tac. H. 1, 48; Amm.21, 15, 5; 28, 1, 35; 28, 4, 22; called also ultima, Dig. 35, 1, 6; cf.: per testamentum aut per aliam quamlibet ultimam voluntatem, other expression of his will, Just. Inst. 1, 5, 1.—
  - 4 An object, purpose: cum sint in dicendo variae voluntates, Cic. Brut. 21, 83; cf.: quantam voluntatem habent ad hunc opprimendum, id. Font. 18, 40 (14, 30).—
II Transf. (acc. to 1. volo, I. E. 4. b.), of speech, meaning, sense, signification, import (only post-Aug.; esp. freq. in Quint.; syn. vis): verbis legum standum sit an voluntate, Quint. 7, 10, 6; so (opp. verba) id. 7, 1, 49; 7, 5, 4; cf.: quaestio juris omnis aut verborum proprietate aut voluntatis conjectura continetur, id. 12, 2, 19; 6, 2, 9: verborum vi aut voluntate, id. 8, praef. 10: legis, id. 3, 6, 99: nominis, id. 7, 10, 1.

voluntās, ātis, f. (2. volo), der Wille, das Wollen, die Neigung, geistige Richtung, Bestrebung, I) eig.: A) im allg.: a) übh.: me conformo ad eius voluntatem, Cic.: voluntatem eorum intuentur, Cic.: ad voluntatem loqui, anderen zu Willen, nach dem Munde, Cic.: summā Catuli voluntate, mit voller Genehmigung, Einwilligung, Cic. – b) der freie, gute Wille, ego voluntatem (guten Willen) tibi profecto emetiar, sed rem ipsam nondum posse videor, Cic.: nedum hominum humilium, ut nos sumus, etiam amplissimorum virorum consilia ex eventu, non ex voluntate a plerisque probari solent, Balb. et Opp. in Cic. ep.: quod non ex imperio (auf Kommando), sed ex voluntate praestatur, beneficium est, Sen. – dah. voluntate, mit Willen, aus eigenem od. freiem Willen, gern, nisi voluntate ibis, rapiam te domum, freiwillig, Plaut.: quod vos vis cogit, id voluntate impetret, Ter.: tu coactus tuā voluntate es, du hast dich gern zwingen lassen, Ter.: meā voluntate concedam, gern, Cic.: voluntate in dicionem venerunt, aus eigenem Willen, Liv. – verb. qui suā sponte et voluntate fecerunt, Cic. – bona voluntas, Liv. 38, 14, 7. Sen. de ben. 4, 21, 6; 5, 3, 2 u.a.: non nudum cum bona voluntate, sed cum facultatibus accedere ad patriae auxilium, Planc. in Cic. ep. 10, 8, 2. – sine voluntate, unwillkürlich, lacrimare, Cels. 2, 4. p. 34, 6 D.: urina interdum destillat, Cels. 2, 7. p. 41, 4 D.; u. so Cels. 5, 26, 17; 8, 13 u. 14. – c) die (gute) Gesinnung, confisus municipiorum voluntatibus, Caes.: celans, quā voluntate esset in regem, Nep. – d) der Wille, das Verlangen, der Wunsch, die Wünsche jmds., ambitiosis voluntatibus cedere, Cic.: non est tua tuta voluntas, Ov.: ex voluntate, nach Wunsch, Cic.: ex voluntate alqo uti, an jmd. ein gefügiges Werkzeug haben, Sall.: so auch de mea voluntate, Cic.: Plur., ut vestrae mentes atque sententiae cum populi Romani voluntatibus suffragiisque consentiant, Cic. Mur. 1. – e) das Vorhaben, die Absicht, hanc mentem voluntatemque suscepi, Cic.: ea voluntas fuisset testantis, ut etc., Quint.: (virgines) voluntatem cepisse obeundae mortis, Gell. – so auch cum sint in dicendo variae voluntates, Bestrebungen, Cic. Brut. 83. – B) prägn.: 1) die Neigung = die Zuneigung, das Wohlwollen, mutua, Cic.: litterae exiguam significationem tuae erga me voluntatis habebant, Cic. – 2) der letzte Wille, die letztwillige Verfügung, testamenta et voluntas mortuorum, Cic.: irritā Tiberii voluntate, qui testamento etc., Suet.: vollst. ultima v., ICt.: Plur., defunctorum voluntates, Plin. ep. 2, 16, 6. – II) übtr., die Bedeutung, der Sinn, nominis, Quint.: de verborum vi aut voluntate, Quint.: legis, Quint. – ➳ vulg. boluntas, Corp. inscr. Lat. 9, 10.

voluntas [CL] 1 condition or act of wanting, willing, or choosing, volition, will; b (w. inf. or gd.); c (dist. from assoc. action). d (abl. as adv., esp. w. spontanea, propria, or sim.) voluntarily, freely, of one's own (free) will. e (~atis or ~ati esse or existere) to be one's will (that). 597 licita amixtio conjugis sine ~ate carnis fieri non potest (Lit. Papae) Bede HE I 27 p. 57; 604 aliquid de portione terre nostre in subsidiis servorum Dei devotissima ~ate debeamus offerre CS 3; hi tenent absque ~ate presbiteri DB I 52rb; hec ~as, que dicitur affectio, est ad tempus quasi sopita Simil. Anselmi 1; omnia ‥ ad nutum et ~atem ejus affluebant Andr. S. Vict. Dan. 39; animum ‥ magis applicavi ‥ deliciis quam duritiis, Veneri quam virtuti, voluptati quam ~ati Gir. TH III 12; velle est a vi concupiscibili. sed illud quod est a vi concupiscibili est in vi concupiscibili; ergo ~as est in vi concupiscibili J. Blund An. 77; 1267 nec ego ‥ nec heredes mei ‥ sine consenu [sic] et mera ~ate ‥ Willelmi ‥ aliquid juris ‥ poterimus exigere Cl 368; s1307 idem E. filius E. regis dedit domino Petro de Gaviston’ comitatum Cornubie contra ~atem regni Anglie Ann. Exon. f. 19v; cui rex: ‘ipse resignavit cum bona ~ate’. et magister: ‘non resignasset si fuisset liber’ Eul. Hist. Cont. 391; s1341 absque nostro scitu, ~ate, et assensu (Lit. Imp.) Avesb. f. 97b. b si habet scientiam sed ~atem operandi non habuerit ‥ Alex. Cant. Dicta 3 p. 118; 1168 utinam necessitatem faciendi ~as antecedat, et cohercionem mera liberalitas preveniat G. Foliot Ep. 188; ex hiis ‥ viris quibus est ignita voluntas / ‥ Veneris celebrare furorem D. Bec. 1987; nausea est ~as evomendi sine effectu SB 31. c 948 bona ~as in die examinationis pro bono opere reputabitur CS 869; quantum distat inter volentem et facientem seu inter ~atem et opus H. Bos. Thom. III 17 p. 244. d qui ~ate obsceno liquore maculatus fuerit dormiendo ‥ Gildas Pen. 22; qui semetipsum occiderit propria ~ate ‥ Theod. Pen. II 10. 3; 749 ut munuscula ab aecclesiis ‥ a subditis minime exigantur, nisi amore et ~ate praeberentur CS 178; 1197 spontanea ~ate concessisse Ch. Westm. 481; donum illud liberaliter et bona ~ate sine aliqua coactione concessit Bracton f. 321b. e 838 heredes quicunque Dei ~atis fuerit quod illi sint CS 423; 1262 vestre non exstitit ~atis exercitum ducere in regnum Scocie Cl 165; 1313 nostre ~atis existit quod summa ‥ tradatur ‥ Antonio RGasc IV 1130; 1313 dicimus nostre esse intencionis et ~atis quod ‥ Ib. IV 1131; 1360 mee ~ati non fuit nec etiam conscientie quod ‥ Henricus inciperet MunAcOx 222. 2 that which one wants or desires (to happen, be done, etc.), will, wish (also as expressed or made explicit). b (~as ultima, suprema, or sim., also pl.) testament, last will (also transf. of documentary record). c (facere suam ~atem or sim., w. de or in) to have one's way. d (in ~ate esse, w. poss.) to share (one's) will, agree (with). utrumque fieri liceat, prout fuerit poete ~as Abbo QG 2 (6); Lanfrancus ‥ regis et suam ~atem omnibus pandit V. Gund. 16; illi qui Dei ~atem faciunt ‥ corpus Christi efficiuntur Alex. Cant. Dicta 20 p. 191; 1201 dicit quod comitatus ~atem suam dicit de predicto recordo Pl. K. or J. II 424. b suprema ~as dicitur stilus si scripta sit, si non scripta dicitur arbitrium Vac. Lib. paup. 5; 1218 sicut diligunt quod ~ates eorum ultime adimpleantur Conc. Syn. 91; 1398 ut ipsi presens testamentum et ultimam ~atem meam fideliter exequantur Deeds Balliol 35; testamentum suum ‥ et alios codicillos sue ~atis ultime testativos eis ostendit Ps.-Elmh. Hen. V 127; 1460 si pecunia legata in ultima ~ate suis servientibus non fuerit in larga habundancia distributa ‥ Paston Let. 612. c 716 crudelitatis eorum ~atem in eo exercere Bonif. Ep. 10 p. 14; 1105 ut abbas ‥ de terra sua quam tenes suam ~atem faciat Regesta 697; 1218 dominus rex ~atem suam faciat de residuo terrarum Pat I 174; 1336 ipsam ibidem rapuerunt ‥ et ~atem suam de ea fecerunt SelCKB V 91. d rex ‥ et alii qui mecum conventionem fecerunt ‥ in ~ate mea sunt et extra conventionem filiorum meorum Diceto YH 394. 3 (ad ~em) according to (one's) wish or desire, (also) at (one's) pleasure, command, or disposal; b (leg., tenere ad ~atem). tenuit Alricus de dominico victu monachorum et inde faciebat servitium ad ~atem eorum DB I 173vb; 1224 divorcium factum fuit ‥ ad perquisitionem et ~atem ‥ Alicie BNB III 63; 1268 concesserunt quod corpora et ‥ bona ‥ sua sint ad ~atem domini regis Cl 543; 1279 Ricardus de G. ‥ custumarius ‥ debet gersumare filiam suam et fieri prepositum ad volontatem domini Hund. II 515a; mittit ei Deus pisces maris ad ~atem suam Itin. Mand. 136. b in terris tenencium ad terminum annorum vel ad ~atem Meaux III 33; 1564 tenentes ad ~atem Pat 999 m. 25; 1576 tenentes ad ~atem alias gale tenauntes (Surv. Haverford) LR Misc. Bks. 238 f. 23. 4 disposition (towards person or thing), (bona ~as) goodwill, (mala ~as) ill will. quia bona ~as et sincera devotio in vobis erga me non frigescit Anselm (Ep. 337) V 274; quidam vassus ‥ mala ~ate plenus erat cupiens de rebus sancti ‥ auferre Ord. Vit. III 13 p. 137; 1219 murmuraverunt amici ‥ Roberti et habuerunt malam ~atem versus ‥ regem et abbatem pro terra illa CurR VIII 44; s1317 incepit mala ~as inter parcennarios et dispensarios Flor. Hist. III 342. 5 arbitrary exercise of will, whim, caprice (also transf. of act). 1219 per ~atem suam, non per judicium nec per narrationem vel responsum dare, reddidit ei seisinam CurR VIII 24; 1220 disseisitus fuit per ~atem et non per judicium BNB III 394; 1221 idem J. per ~atem suam fecit capere duos denarios ubi non cepit cervisiam PlCrGlouc 108; 1232 de ~ate sua carcavit eos ‥ de xl li. de panagio ‥ unde non debent nisi xix li. KR Mem 12 m. 12d.; 1290 videtur eidem Johanni ‥ quod quedam ~as facta fuit ei ‥ et non lex State Tri. Ed. I 60; s1399 cum ‥ puer regnat, ~as sola regnat, ratio recessit, constancia fugata est V. Ric. II 211. 6 faculty of or capacity for willing, will. b (~atis or in ~ate esse, or sim.) to be minded, have in mind, wish, desire (to or that). munus quod libero spontaneae [gl.: voluntarie] ~atis arbitrio offertur Aldh. VirgP 18; inest ‥ animo ‥ ad imperium divinae ~atis totam ex integro mentem vitamque transferre Bede HE III 13 p. 153; contra eos maxime qui unam in Christo operationem et ~atem praedicabant Ib. IV 16 p. 242; anima tres in se habet naturas, viz. ‥ rationem, ~atem, appetitum ‥ nam recta ‥ que volumus secundum ~atem volumus Alex. Cant. Dicta 17 p. 174; que ~as nostra potest velle et non velle libere vult, quia est domina illorum actuum T. Sutton Quodl. 369; triplex est potentia, quedam activa. et hec est duplex, quedam est naturalis ‥ alia est que est volumptas Bacon VII 30; aliter ‥ ~as mea diligeret Deum infinite. tamen ~as libera conformatur rationi recte et naturali, non ‥ semper ~ati naturali Ockham Quodl. 7. b 1220 habuit in ~ate iter arripiendi in peregrinatione sua versus terram Jerosolim' CurR IX 359; 1243 fuimus in ~ate quod P. C. promoveretur ad episcopatum RGasc 211a; sperans se longo tempore vivere, sicut longe ~atis fuit a peregrinatione civitatis Jerusalem Eul. Hist. I 256; 1365 [operarii] fuerant in ~ate recedendi Cl 203 m. 24; hic ‥ cum ad presbiterum accersisset et in ~ate confitendi positum cognovisset ‥ inquit ‥ V. Ric. II 83; 1447 quas quidem litteras predictus Jacobus in ~ate existit nobis restituendi cancellandas Pat 464 m. 11; 1492 cum ‥ major et communitas ‥ ad omnes ‥ lites ‥ sedandas in ~ate existant Lit. Cant. III 320.

vŏluntās, (7) ātis, f. (volo 2), ¶ 1 volonté, faculté de vouloir : Cic. Tusc. 4, 12 || volonté, vœu, désir, quid esset suæ voluntatis, ostendere Cæs. C. 3, 109, 4, montrer quelle était sa volonté ; semper ejus voluntatibus adsenserunt Cic. Pomp. 48, ils ont toujours approuvé ce quʼil a voulu, ses volontés ; quæ res auget suspicionem Pompei voluntatum Cic. Fam. 1, 1, 3, cela rend davantage suspectes les intentions de Pompée (ce quʼil veut) ; minus liberas omnium rerum voluntates habebat Cic. Verr. 2, 3, 3, il avait en toutes choses une volonté moins libre, une moindre liberté de décision ¶ 2 [expressions] a) sua voluntate de son plein gré, volontairement : sua voluntate pependerunt Cæs. G. 1, 44, 4, ils ont payé de plein gré, cf. Cic. Rep. 1, 11 ; Fin. 2, 65 ; mea voluntate concedam Cic. Cæcil. 27, je concéderai volontairement || [qqf. voluntate seul] Pl. Mil. 450 ; Liv. 29, 38, 1 ; judicio ac voluntate profectus sum Cic. Lig. 7, je suis parti de propos délibéré et volontairement ; b) alicujus voluntate Cæs. G. 1, 7, 3, avec lʼassentiment de qqn, cf. Cæs. G. 1, 35, 3 ; Ter. Ad. 490 ; jussu aut voluntate alicujus Liv. 29, 20, 5, sur lʼordre ou du consentement de qqn ; c) ad voluntatem loqui Cic. Quinct. 93, parler au gré du monde, comme on le désire, cf. Cic. Par. 39 ; ad voluntatem nostram Cic. Off. 1, 90, conformément à nos désirs ; contra voluntatem Cic. Mur. 42, contre la volonté ; de mea voluntate Cic. Att. 4, 2, 4, dʼaprès, sur mon assentiment ; illud accidit præter optatum meum, sed valde ex voluntate Cic. Pis. 46, cet autre événement sʼest produit sans que je lʼaie souhaité, mais bien selon mon cœur ; ex Cæsaris voluntate Cic. Fam. 13, 29, 7, selon la volonté de César ; pro Cluentii voluntate Cic. Clu. 160, eu égard à la volonté de Cluentius, au gré de Cluentius ¶ 3 dispositions à lʼégard de qqn, sentiments : esse in alia voluntate Cic. Agr. 1, 27, avoir dʼautres dispositions, dʼautres sentiments ; Bibuli voluntas a me abhorret Cic. Fam. 2, 17, 6, les sentiments de Bibulus me sont hostiles, cf. Cic. Lig. 6 ; grata voluntas in parentes Cic. Planc. 80.dispositions reconnaissantes, dévouement reconnaissant pour les parents ; offensa in eum militum voluntate Nep. Dion 7, 3, les soldats ayant à son égard des dispositions hostiles ; signa conturbantur, quibus voluntas a simulatione distingui posset Cic. Att. 8, 9, 2, les signes se brouillent qui auraient permis de distinguer les dispositions vraies de la feinte || bona voluntas Planc. d. Cic. Fam. 10, 8, 2, bonnes dispositions, bonne volonté, cf. Liv. 38, 14, 17 ; Sen. Ep. 81, 8, etc. ¶ 4 dispositions favorables, bonne volonté, zèle pour qqn : suorum voluntates alienare Cæs. G. 7, 10, 2, détourner les bonnes dispositions des siens, sʼaliéner les siens ; adventus L. Nasidii summa spe et voluntate civitatem compleverat Cæs. C. 2, 4, 4, lʼarrivée de L. Nasidius avait porté à leur comble les espérances et lʼempressement de la cité ; voluntas erga Cæsarem Cic. Q. 3, 1, 20, zèle pour César ; voluntas vostra Ter. Phorm. 29, votre bienveillance, votre faveur ; singularis voluntas Campanæ vicinitatis Cic. Rab. perd. 8, lʼempressement étonnant du voisinage Campanien ¶ 5 dernières volontés dʼun mort : Cic. de Or. 1, 242 ¶ 6 intentions : a) scriptoris Cic. Inv. 2, 128, les intentions de celui qui rédige un acte, cf. Cic. Inv. 2, 140 ; b) testamentorum sententiæ voluntatesque Cic. Br. 198, le sens et lʼintention des testaments ; c) [dʼoù] : verba legum et voluntas Quint. 7, 10, 6, la lettre et lʼesprit de la loi, cf. Quint. 3, 6, 99 ; quæstio juris omnis aut verborum proprietate... aut voluntatis conjectura continetur Quint. 12, 2, 19, toute question de droit repose ou sur le sens exact des mots... ou sur lʼinterprétation conjecturale de lʼintention ; nominis Quint. 7, 10, 1, sens dʼun mot.

…non sine magna spe magnisque praemiis domum propinquosque reliquisse ; sedes habere in Gallia ab ipsis concessas, obsides ipsorum voluntate datos ; stipendium capere iure belli, quod victores victis imponere consuerint. Non sese Gallis sed Gallos sibi bellum…

Julius Caesar, Gallic War
…. quid est ecquid attendis, ecquid animadvertis horum silentium patiuntur, tacent. quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis at si hoc idem huic adulescenti optimo P. Sestio, si fortissimo viro M. Marcello dixissem…

Cicero, in Catilinam
…neque enim tibi haec res adfert dolorem, sed quandam incredibilem voluptatem. ad hanc te amentiam natura peperit, voluntas exercuit, fortuna servavit. numquam tu non modo otium sed ne bellum quidem nisi nefarium concupisti. nactus es…

Cicero, in Catilinam
…quid ei a Caesare gravius accidisset, cum ipse eum locum amicitiae apud eum teneret, neminem existimaturum non sua voluntate factum ; qua ex re futurum uti totius Galliae animi a se averterentur. Haec cum pluribus verbis flens a…

Julius Caesar, Gallic War
…iudicassent, reliquasque civitates stipendiarias haberent. Petierunt uti sibi concilium totius Galliae in diem certam indicere idque Caesaris facere voluntate liceret sese habere quasdam res quas ex communi consensu ab eo petere vellent. Ea re permissa diem concilio constituerunt…

Julius Caesar, Gallic War
…militari usum habebant quorum alius alia causa inlata, quam sibi ad proficiscendum necessariam esse diceret, petebat ut eius voluntate discedere liceret ; non nulli pudore adducti, ut timoris suspicionem vitarent, remanebant. Hi neque vultum fingere neque…

Julius Caesar, Gallic War
…nobilissimi cuiusque liberos poscere et in eos omnia exempla cruciatusque edere, si qua res non ad nutum aut ad voluntatem eius facta sit. Hominem esse barbarum, iracundum, temerarium non posse eius imperia, diutius sustineri. Nisi…

Julius Caesar, Gallic War
…esse in animo sine ullo maleficio iter per provinciam facere, propterea quod aliud iter haberent nullum rogare ut eius voluntate id sibi facere liceat. Caesar, quod memoria tenebat L. ; Cassium consulem occisum exercitumque eius ab Helvetiis…

Julius Caesar, Gallic War
…, se iterum paratum esse decertare ; si pace uti velint, iniquum esse de stipendio recusare, quod sua voluntate ad id tempus pependerint. Amicitiam populi Romani sibi ornamento et praesidio, non detrimento esse oportere, atque se…

Julius Caesar, Gallic War
…cogitasset, tamen latrocinantem se interfici mallet quam exsulem vivere. nunc vero, cum ei nihil adhuc praeter ipsius voluntatem cogitationemque acciderit, nisi quod vivis nobis Roma profectus est, optemus potius ut eat in exsilium quam queramur .…

Cicero, in Catilinam

Frequency

488th

most frequent word

Most used by

Q. Tullius Cicero
Augustine, Saint
Boethius
Julius Caesar
Cornelius Nepos

Collocations

meus 191
tuus 189
etiam 139
homo 125
bonus 119
enim 118
video 114
habeo 114
magnus 112
deus 111

voluntas

Saved

Recent