voluptuose
vŏluptŭōsē, adv., v. voluptuosus fin.
voluptuōsē, Adv. (voluptuosus), voll Vergnügen, vergnügt, Augustin. in psalm. 39, 21. Sidon. epist. 5, 20, 4. Vulg. thren. 4, 5. Cassiod. var. 11, 10, 4 u. 12, 15, 1: Compar., Sidon. epist. 2, 10, 5 u.a. Eccl.
volupe, i. ~e
ducem reperiens in venatuum ludis se ~ius exercentem
inter hec [volumina ] ‥ magis ~e consedimus quam ‥ medicus ‥ inter aromatum apothecas
quis vellet ‥ hereditatem destrui pro defectu thesauri quem ab ea ~e extraheret?(
utrum [religiosi pauperes ] ~e vivant novit ille qui [eorum ] laborem et dolorem considerat
petunt non solum ad necessitatem sed ad voluptatem
aliqui tenent publice quod melius est bene mori quam vivere prave et ~e ‥ et tamen ‥ in corde tenent contrarium
rectores ‥ ecclesie de B. ‥ existentes ‥ non bone conversacionis et vite honeste ymmo ~e viventes(
vŏluptŭōsē, adv., avec du plaisir : Sid. Ep. 5, 20 || -sius Sid. Ep. 1, 9 ; 7, 25.
Minabuntur quidam Voluptuose viventes civitatem Vicentiam insultare.