voluptativus

vŏluptātīvus, a, um, adj. [voluptas],

• of or belonging to enjoyment, Fronto Ep. 2, 6 fin.

voluptātīvus, a, um (voluptas), dem Vergnügen ergeben, Fronto ep. ad Antonin. imp. 2, 6. p. 164 ed. Rom. (aber Naber S. 110, 15 voluptatibus).

vŏluptātīvus, a, um, adonné au plaisir : Fronto *Ep ad M. Ant. 2, 6, p. 164.