voluptarius
voluptarius, of pleasure, giving enjoyment, pleasurable, pleasant, agreeable, delightful
Could not find voluptariam in Logeion dictionaries.
voluptariam Adjective: feminine accusative singular of voluptarius
vŏluptārĭus (post-class. collat. form vŏluptŭārĭus, Capitol. Ver. 2; Mart. Cap. 2, § 144; Inscr. Marin. Fratr. Arv. p. 92), a, um, adj. [voluptas],
- of or belonging to pleasure or enjoyment, pleasant, agreeable, delightful; devoted to pleasure, sensual, voluptuous: quamquam Stoici communi nomine corporis et animi ἡδονὴν appellant, ego malo laetitiam appellare quasi gestientis animi elationem voluptariam, Cic. Fin. 3, 10, 35: res (with amoenae), Plaut. Mil. 3, 1, 45 (640): locus, id. Poen. 3, 2, 25 (602): possessiones, Cic. Att. 12, 25, 1: gustatus, qui est sensus ex omnibus maxime voluptarius, susceptible of enjoyment, id. de Or. 3, 25, 99: Epicurus, homo, ut scis, voluptarius, a man devoted to pleasure, a voluptuary, id. Tusc. 2, 7, 18: homines, id. Fin. 5, 25, 74: quem mollem, quem voluptarium dicimus, id. Tusc. 5, 31, 88; Plaut. Rud. prol. 54.—As subst.: voluptarii atque potatores maximi, Plaut. Men. 2, 1, 34 (259); cf.: voluptaria, delicata, mollis disciplina, Cic. Fin. 1, 11, 37: disputationes, concerning sensual enjoyment, id. de Or. 3, 17, 62: secta, Sen. Ot. Sap. 7, 3.—* Adv.: vŏluptārĭē, voluptuously: transactis paucis noctibus, Ap. Met. 3, 21, 1.
voluptārius, a, um (voluptas), zum Vergnügen (bes. zum sinnlichen)-, zur Wollust gehörig, I) aktiv.: a) Vergnügen od. Wollust verschaffend, locus, Plaut.: res, Plaut.: possessiones, bloß zur Lust, Cic.: peregrinatio, Lustreise, Sen.: casus illi... voluptarius, machte ihm Vergnügen, Cic.: boleti illi, voluptarium venenum, Sen.: volupt. vita = βίος φιλαργικός, ein im Genusse bestehendes Leben, Fulg. myth. 2, 1. Mythogr. Lat. 3, 11, 22: voluptariam vitam degere, Boëth. cons. phil. 3. pros. 8. – b) Vergnügen od. Wollust betreffend, disputatio, über und gegen die Wollust, den Sinnengenuß, Cic. de or. 3, 62. – II) passiv: a) dem Vergnügen od. der Wollust ergeben, wollüstig, ibi esse homines voluptarios dicit, Plaut. rud. prol. 54. – bes. im Sinne der Stoiker in bezug auf die Epikureer, denen das Vergnügen als das höchste Gut galt, homo, ein Vergnügungsmensch (v. Epikur), Cic. Tusc. 2, 18: disciplina, Cic. de fin. 1, 37. – Plur. subst., voluptāriī, ōrum, m., Vergnügungsmenschen, Plaut. Men. 259; besond. von den Philosophen, denen das Vergnügen das höchste Gut ist, wie den Epikureern, Cic. de fin. 5, 74. – b) für das Vergnügen-, für den Sinnengenuß empfänglich, gustatus est sensus ex omnibus maxime voluptarius, Cic. de or. 3, 99.
habebat ‥ animum ‥ non ‥ ~aria illecebrose suggestionis ex ambitione promulgatum
congrediendum ‥ cum ~iis rebus ‥ ut adversus eos non fuga nec absentia simus tuti, sed vigore animi
respectus ad solam infirmorum indigenciam, non autem ad appetitum ~uarium, habeatur
~uarie expense quas ‥ gloria ‥ consumit ‥ in edificiorum superfluo apparatu
vŏluptārĭus, (13) a, um (voluptas) ¶ 1 qui cause du plaisir, agréable, délicieux : Pl. Pœn. 602 ; Mil. 641 ; voluptariæ possessiones Cic. Att. 12, 25, 1, propriétés de pur agrément ¶ 2 concernant le plaisir : Cic. de Or. 3, 62 ¶ 3 adonné au plaisir, sensuel, voluptueux : homines voluptarii Pl. Rud. 54, hommes aimant le plaisir, ou voluptarii seul Pl. Men. 259 || [pour désigner Épicure et son école] homme de plaisir, école de plaisir : Cic. Tusc. 2, 18 ; Fin. 5, 74 ; 1, 37 || qui aime le plaisir : gustatus, qui est sensus ex omnibus maxime voluptarius Cic. de Or. 3, 99, le goût qui est de tous nos sens le plus voluptueux.
- 1. genoegen, genot of lust betreffend [disputatio];
- 2. genoegen of genot verschaffend [loca; possessiones hebbedingetjes; peregrinatio plezierreisje];
- 3. voor lichamelijk genot ontvankelijk [sensus];
- 4. aan genot verslaafd, wellustig; — subst. ī m genieter, epicurist.
voluptarius , a, um. adj.
有趣者。悦意。欣喜。酒色之徒。嬌嫩者。Voluptariae possessiones 畅懷之處。
Suggest a Translation
See an image
有趣者。悦意。欣喜。酒色之徒。嬌嫩者。Voluptariae possessiones 畅懷之處。
Suggest a Translation
See an image
voluptārius
adj.
- voluptas, of pleasure, giving enjoyment, pleasurable, pleasant, agreeable, delightful: animi elatio: possessiones.—Susceptible of pleasure, capable of enjoyment: sensus.—Devoted to pleasure, luxurious: homo: disciplina.— Plurm. as subst: ipsi voluptarii, the voluptuaries, i. e. the Epicureans.—Relating to pleasure, concerning enjoyment: disputationes.