vulgatus
vulgatus, common, public
vulgātus (volg-), a, um, Part. and P. a. of 2. vulgo.
vulgātus, ūs, m. [2. vulgo],
- a making generally known, a publishing, divulging (late Lat.), Sid. Ep. 8, 1.
1. vulgātus, Abl. ū, m. (vulgo), die Kundmachung, Sidon. epist. 8, 1, 1.
2. vulgātus (volgātus), a, um, PAdi. (v. 1. vulgo), I) allen gemein, a) gewöhnlich, alltäglich, vulgatissimi sensus, Quint. 2, 4, 28. – b) v. Buhldirnen, allgemein preisgegeben, öffentlich, gemein, corpus, Liv. u.a. (s. Bünem. Lact. 1, 17, 10 u. 1, 20, 2): vulgatissima meretrix, Val. Max.: vulgatissimae meretrices, Suet. – II) insbes., allgemein bekannt, verbreitet, vulgati pastoris amores, Ov.: αὐλητρίς illa v., Quint.: vulgatior fama est m. folg. Acc. u. Infin., Liv.: vulgatissimum senatus consultum, Tac.
1 vulgātus (12) (volg-), a, um, ¶ 1 part. de vulgo ¶ 2 adjt , a) habituel, ordinaire : vulgatissimus Quint. 2, 4, 28 ; Tac. Ann. 13, 49 ; b) répandu, divulgué, connu partout : vulgatior fama est avec prop. inf. Liv. 1, 7, 2, une tradition plus répandue rapporte que ; c) prostitué : Suet. Dom. 22 || accessible à tous, au public : Cic. Har. 59.
2 vulgātŭs (volg-), ūs, m. , publication dʼun ouvrage : Sid. Ep. 8, 1.
- 1. algemeen bekend of verbreid [fama; senatūs consultum]; ➤ -um est (m. aci.) iedereen weet;
- 2. openbaar, publiek, voor allen beschikbaar [corpus].