vulgus

ea non probantur in vulgus
these things were not approved of by the public accidit ut vulgo milites ab signis discederent
as it turned out, most of the soldiers deserted

vulgus , ī, n., rarely m.: the common people; populace, people, 2.39; multitude, 2.798; common soldiery, 2.99; rabble, throng, 1.149; of animals, the herd, 1.190.

vulgus (volg-), i, n. (masc., Att., Sisenn., and Varr. ap. Non. p. 230, 27 sq.; Verg. A. 2, 99; Phaedr. 4, 14; Liv. 6, 34, 5; 24, 32, 1; Lucr. 2, 920 et saep.) [Sanscr. várga, a group], the great mass, the multitude, the people, public (class.; cf.: plebs, turba).

• I In gen.: non est consilium in vulgo, non ratio, etc., Cic. Planc. 4, 9; Sall. J. 66, 2; Verg. A. 2, 39: quod in vulgus gratum esse sentimus, with the people, with the public, generally, Cic. Att. 2, 22, 3: in vulgus notus, id. ib. 9, 5, 2; Liv. 22, 3, 14; Tac. H. 1, 71; 2, 26 fin.; 2, 93 al.: apio gratia in vulgo est, Plin. 20, 11, 44, § 112.—
• II In partic.
• • A A mass, crowd, throng, multitude of persons or animals: vulgus servorum, Ter. And. 583: mulierum, id. Hec. 600: patronorum, Cic. Brut. 97, 332: insipientium, id. Tusc. 2, 26, 63: densum (umbrarum), Hor. C. 2, 13, 32: inane (animarum), Ov. F. 2, 554: femineum, Luc. 7, 39: incautum (ovium), Verg. G. 3, 469: aequoreum, of sea-monsters, Sen. Hippol. 957.—
  • B With an accessory idea of contempt, the crowd, the vulgar, mob, rabble, populace: sapientis judicium a judicio vulgi discrepat, Cic. Brut. 53, 198: ceteri omnes strenui, boni, nobiles atque ignobiles, vulgus fuimus sine gratiā, sine auctoritate, Sall. C. 20, 7: gratiam ad vulgum quaesierat, Liv. 6, 34, 5: quid oportet Nos facere, a vulgo longe lateque remotos? Hor. S. 1, 6, 18: odi profanum vulgus et arceo, id. C. 3, 1, 1: malignum Spernere vulgus, id. ib. 2, 16, 40: infidum, id. ib. 1, 35, 25: mobile, Stat. S. 2, 2, 123: fani pulchritudo et vetustas Praenestinarum etiam nunc retinet sortium nomen: atque id in vulgus; quis enim magistratus aut quis vir illustrior utitur sortibus? among the common people, among the populace, Cic. Div. 2, 41, 86: spargere voces In volgum ambiguas, Verg. A. 2, 99: alio pane procerum, alio volgi, Plin. 19, 4, 19, § 53: vulgus proceresque gemunt, Ov. M. 8, 526.—
  • C Militari gratiora vulgo, the common soldiery, Curt. 3, 6, 19: vulgo militum acceptior, id. 7, 2, 33.— Hence, vulgō (volg-), abl. adv., prop. among the multitude; hence, in gen., before every body, before all the world, generally, universally, everywhere, all over, commonly, openly, publicly (syn.: palam, publice, aperte): num locum ad spectandum dare? aut ad prandium invitare? Minime, sed vulgo, passim. Quid est vulgo? Universos, Cic. Mur. 35, 73: ejusmodi tempus erat, ut homines vulgo impune occiderentur, id. Rosc. Am. 29, 80: vulgo totis castris testamenta obsignabantur, Caes. B. G. 1, 39: accidit, ut vulgo milites ab signis discederent, id. ib. 5, 33: vulgo nascetur amomum, everywhere, Verg. E. 4, 25: vituli volgo moriuntur in herbis, id. G. 3, 494: vulgo loquebantur, Antonium mansurum esse Casilini, generally, Cic. Att. 16, 10, 1: aliquid vulgo ostendere ac proferre, before all the world, openly, id. Verr. 2, 4, 28, § 64; cf.: quas (litteras) vulgo ad te mitto, id. Q. Fr. 3, 1, 6, § 21: verum illud verbum est, vulgo quod dici solet, Omnes, etc., usually, Ter. And. 426; cf.: ut vulgo uti solemus, Quint. 9, 2, 8: hoc quod vulgo sententias vocamus, id. 12, 10, 48: victum vulgo quaerere, i. e. by prostitution, Ter. Heaut. 447; so, vulgo concepti, Dig. 1, 5, 23.

vulgus (volgus), ī, n., seltener m., das Volk = die große Menge, die Leute, das Publikum, der gemeine Mann, I) im allg.: A) eig.: a) in der Stadt: non est consilium in vulgo, non ratio etc., Cic.: civitatis principes inter se coniurant; nam volgus etc., Sall.: vulgum effusum oppido caedere, Sall.: magis historicis quam vulgo notus, Nep.: disciplinam in vulgum efferre, Caes.: in vulgum vulgare, Varro fr.: corpus in vulgus dare = vulgare, v. einem Weibe, Gell.: exire atque in vulgus emanare, Cic.: (dies) alter in vulgus ignotus, Cic.: quae non sane probantur in vulgus, vom gemeinen Manne (vgl. vorher populo probabilia), Cic.: gratae in vulgus leges fuere, Liv.: aber quod in vulgus gratum esse sentimus, allgemein, Cic.: ebenso apio gratia in vulgo est, Plin. u.a. – b) im Heere: v. militum, armatorum, die gemeinen Soldaten, Liv.: milite in vulgus laeto ferociā ducis, allgemein, Liv.: in vulgus edit (macht allgemein bekannt), m. folg. Acc. u. Infin., Nep.: ne vulgi largitione centurionum animos averteret, Tac. – B) übtr., das Volk = die Menge, Masse, der Haufe, aliud vulgus obaeratorum et clientium, Tac.: v. densum (umbrarum), Hor.: v. incautum ovium, Hor. – II) im üblen Sinne, der große Haufe, der Pöbel, A) eig.: demens iudicio volgi, Hor.: sapientis iudicium a iudicio vulgi discrepat, Cic.: in quo fateor vulgi iudicium a meo iudicio dissensisse, Cic.: fani pulchritudo et vetustas Praenestinarum etiam nunc retinet sortium nomen; atque id in vulgus (beim gemeinen Volke, beim Pöbel); quis enim magistratus aut quis vir illustrior utitur sortibus? Cic.: quid oportet nos facere a vulgo longe longeque remotos, Hor.: odi profanum vulgus, Hor.: Ggstz., alio pane procerum, alio volgi, Plin. 19, 53: vulgusque proceresque gemunt, Ov. met. 8, 526. – B) übtr., der große Haufe, die große Masse, der gewöhnliche Schlag, servorum, Ter.: mulierum, Ter.: patronorum, Cic.: volgus ab se segregat, den gew. Schl. von Liebhabern, Ter.: sed tamen hoc evenit, ut in vulgus insipientium opinio valeat honestatis, daß auf die große Masse der Unverständigen die Idee des Anständigen Einfluß übt, Cic. – ➳ vulgus als masc., bes. Akk. vulgum, zB. Varro sat. Men. 81 u. 359. Caes. b.G. 6, 14, 4. Sall. Iug. 69, 2 u. 73, 5. Nep. Alc. 8, 7. Verg. Aen. 2, 99. Sen. de vit. beat. 2, 2; nat. qu. 1. prol. § 15; ep. 81, 13 u. 98, 13. Sil. 10, 616; 13, 279 u.a.; vgl. Neue-Wagener Formenl.³ 1, 972 u. 973. – Abl. Sing. auch heteroklit. vulgu, Oppius u. Varro bei Charis. 147, 3 sq.; vgl. Prisc. 6, 79.

vulgus [CL], the common people, general public; b (w. pl. concord). c (w. gen. pl.) the undistinguished, general, or ordinary class or multitude. d (filius ~i or sim.) bastard, illegitimate child. animadverterunt ‥ ex vultu et habitu et sermonibus ejus quia non erat de paupere ~o ‥ sed de nobilibus Bede HE IV 20; ~us in medio expositum preda erat potentioribus W. Malm. GR III 245; ~us dicit quod S. Declanus ‥ Romam visitavit (Declanus 15) VSH II 41; s1326 communitas ~i civitatis Londoniarum mandavit regine caput ‥ W. E. episcopi Ad. Mur. Chr. 48; regni incole et wlgus popularis Hist. Roff. f. 39v; vocabantur enim ‘magi’ propter illorum sapienciam, quod apud Chaldeos [MS: Caldeos] ~um [MS: wlgum] nomen est Eul. Hist. I 76; s1381 imputandum ‥ communis ~i facinoribus Wals. HA II 12; quasdam ‥ exacciones que ~o solebant imponi ‥ regalis gracia ‥ relaxabat Ps.-Elmh. Hen. V 47; olim ‥ commune dictum fuit in ~o, et est adhuc inter plures de ~o, quod ‥ papa cotidie loquitur cum Deo Gascoigne Loci 132.  b s1379 instrumentis ‥ que ~us ‘gunnas’ vocant Wals. HA I 405.  c quorum spermata ‥ animari non posse medicorum etiam ~us intelligit Alf. Angl. Cor 12. 7; ut quod ~us studentium capere non potest cupidi sapientie se gaudeant obtinere Bacon Maj. III 34.  d 1285 Margeria quesita si predictus Ricardus fuit filius ‥ Ricardi dicit quod non, immo filius wlgi ‥ dixit quod idem Ricardus est filius de wlgo conceptus JustIt 246 m. 36d..

vulgus (8) (volgus), ī, n. , ¶ 1 le commun des hommes, la foule : non est consilium in vulgo Cic. Planc. 9, la foule nʼa pas de réflexion ; sapientis judicium a judicio vulgi non discrepat Cic. Br. 198, entre le jugement du connaisseur et celui de la foule, il nʼy a pas désaccord ; volgus fuimus Sall. C. 20, 7, nous avons été la foule, le commun, la masse obscure [cf. nos numerus sumus Hor. Ep. 1, 2, 27 ], cf. Hor. O. 2, 16, 37 ; 3, 1, 1 ; S. 1, 6, 18 ; Sen. Ep. 5, 6 ; in vulgus, pour la foule, dans la foule : Cic. Ac. 2, 140 ; Tusc. 5, 103 ; Div. 2, 86 ; Rep. 1, 21 ; in vulgus ignotus Cic. Att. 9, 5, 2, ignoré dans la foule = du commun des hommes ¶ 2 multitude, masse [avec idée de foule commune, de généralité] : vulgus militum Cæs. G. 1, 46, 4, la foule des soldats ; numerari in vulgo patronorum Cic. Br. 332, être compté dans la foule commune des avocats = ne pas se distinguer || la masse du troupeau : Virg. G. 3, 469.

➳ vulgus m. arch. : a) Acc. , Sisenna Hist. 48 ; Varr. d. Non. 230, 27 ; b) dans lʼexpr. in vulgum Cæs. G. 6, 14, 4 ; Virg. En. 2, 99 ; c) et à lʼacc. vulgum Lucr. 2, 921 ; Sall. J. 69, 2 ; 73, 5 ; Nep. Alc. 8, 6 ; Liv. 6, 34, 5 ; 24, 32, 1 ; Sen. Vita b. 2, 2, etc.

vulgus , i. n. m.
卑民。衆名。羊羣。In vulgus vel* vulgo 民中。Spargere voces in vulgum ambiguas 傅開不足之言。

Suggest a Translation
See an image