δημοκοπικός
δημοκοπικός, of or for a δημοκόπος, demagogue
δημοκοπ-ικός, ή, όν,
- of or suited to a δημοκόπος, βίος δ. Pl. Phdr. 248e; τὸ περὶ ἀνθρώπους δ. M.Ant. 1.16: Sup., App. Hisp.
1 captatorio del favor popular
(βίος) σοφιστικὸς ἢ δ.
τις
δημοκοπικώτατος Ἀσρούβας
• neutr. subst.
τὸ ... περὶ ἀνθρώπους δημοκοπικόν
la disposición para captarse el favor de los hombres mediante agasajos al pueblo
2 adv. -ῶς de manera captatoria del favor popular, demagógicamente
οὐ πρὸς ἔνδειξιν τῶν πολλῶν, οὔτε δ. ... δείξομεν
δ. ἀντέθηκε τὴν ἐν πολέμοις †ἀδειλίαν
δημοκοπικός, ή, όν, propre à capter la faveur du peuple, Plat. Phædr. 248e ; περί τινα, M. Ant. 1, 16, auprès de qqn.
Étym. δημοκόπος.
δημοκοπικός, ή, όν, die Volksgunst zu erhaschen suchend, dem Volke schmeichelnd, Plat. Phaedr. 248e ; περὶ ἀνθρώπους M.Anton. 16.
δημοκοπικός
from δημοκόπος
- of or for a demagogue, Plat.