δημοκόπος
δημοκόπος, a demagogue
δημοκόπος, ὁ, demagogue, D.H. 5.65, D.S. 18.10, Ph. 2.47, etc.
captador del favor popular, demagogo
ἀρέσαντες ἀνθρώπ[οις] μεγαλοπλούτοις καὶ δυν[α]στευτικοῖς ἢ καὶ δημοκό[ποις
δ. καὶ πονηρός
τῶν δὲ δημοκόπων ἀνασειόντων τὰ πλήθη
δ. καὶ δημηγόρος
Διονύσιοι δημοκόποι
γνώμη ... ἦν ... Τερεντίου δ', οἷα δημοκόπου
δημο·κόπος, ου (ὁ) qui capte la faveur populaire, démagogue, DH. 5, 65 ; 6, 27 ; 7, 15 ; App. Hann. 18 ; Phil. 2, 47, etc.
Étym. δῆμος, κόπτω.
δημοκόπος, ὁ, Volksschmeichler, der die Gunst des Volkes auf jede Weise zu erhaschen sucht, Dion.Hal. 5.65 u. a.Sp.
δημοκόπος
- a demagogue.