Διοτέλης Save DGE Bailly 2024 Διοτέλης -ους, ὁ • Morfologia: [sg. ac. -ην D.L.5.12] Dióteles albacea de Aristóteles, D.L.l.c. Διο·τέλης, ους (ὁ) Diotélès, péripatéticien, Arstt. (DL. 5, 12). Étym. Διός, τέλος.