διόστεος
διόστεος, double-boned
δῐόστεος, ον,
- double-boned, Arist. HA 494a5.
que consta de dos huesos
κνήμη
δι·όστεος, εος, εον, formé de deux os, Arstt. H.A. 1, 15, 5.
Étym. δίς, ὀστέον.
διόστεος, zweiknochig, Arist. H.A. 1.15.