Δόρκων
Δόρκων, Dorcon
1 hijo de Arcadión Epigr.Adesp.FGE 1626.
2 n. de un pastor, Longus 1.15, 16.
3 n. de lugar, Sud.
Δόρκων, ωνος (ὁ) Dorkôn, h. Polém. (Ath. 436d) ; Lgs 1, 15.
Étym. δόρκων.
Δόρκων, Dorcon
1 hijo de Arcadión Epigr.Adesp.FGE 1626.
2 n. de un pastor, Longus 1.15, 16.
3 n. de lugar, Sud.