δοριτίνακτος
δοριτίνακτος, shaken by battle
δορι-τίνακτος [τῐ], ον,
- shaken by battle, αἰθήρ A. Th. 155 (lyr.).
δορι·τίνακτος, ος, ον [ῐῐ] ébranlé par les lances : δοριτίνακτα δ’ αἰθὴρ ἐπιμαίνεται, Eschl. Sept. 155 dout. l’air y répond par le sifflement furieux des lances qui l’ébranlent.
Étym. δόρυ, τινάσσω.
δοριτίνακτος
δορῐ-τίνακτος (ῐ), ον
τινάσσω
- shaken by battle, Aesch.